ತಾಯಿಯ ಮಮತೆ, ಪ್ರೀತಿ ಎಂಬುದು ಮಾನವ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ
ಅತ್ಯಂತ ಶುದ್ಧ, ಸ್ವಾರ್ಥರಹಿತ ಮತ್ತು ನಿಶ್ಶಬ್ದವಾದ ಬಾಂಧವ್ಯ. ಇದನ್ನು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಅಳತೆ ಮಾಡೋದು
ಅಸಾಧ್ಯ. ಆದರೆ ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನೋಡಿ ವಿವರಿಸಿದರೆ, ತಾಯಿಯ ಪ್ರೀತಿ ಈ ಕೆಳಗಿನಂತಿರುತ್ತದೆ
ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸಬಹುದು:
1.
ನಿಸ್ವಾರ್ಥತೆಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ:
ತಾಯಿ
ಎಂಬುವವಳು ಯಾವತ್ತೂ ಕೊಡುವವಳು – ಪೋಷಣೆಯೂ, ಪ್ರೀತಿಯೂ, ಸಮಯವೂ. ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಅವಳು ಏನೇನೂ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡೋದಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಮಗು ಎಷ್ಟೇ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೂ, ಎಷ್ಟೇ ದೂರವಿದ್ದರೂ, ತಾಯಿಯ
ಪ್ರೀತಿ ಕಮ್ಮಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ: ಮಗು ಒಂದು ಹೊತ್ತು ಊಟವನ್ನು ತಿನ್ನದೆ ಇದ್ದರೆ ತಾಯಿಯು ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಆ ತಾಯಿ ಆ ಮಗುವಿನ ಹಸಿವಿನ ಬಗ್ಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಿಶ್ಶಬ್ದವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ.
2.
ತ್ಯಾಗದ ರೂಪಕ:
ತಾಯಿ
ತನ್ನ ನಿದ್ರೆ, ತನ್ನ ಆಸೆ-ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನ್ನು, ತನ್ನ ಶರೀರದ ಶಕ್ತಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಗುವಿನ ಬೆಳೆವಣಿಗೆಗಾಗಿ
ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ತಾಯಿ ತಾನು ಗರ್ಭಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗಿಂದಲೇ ಈ ತ್ಯಾಗವು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ – ಜ್ವರ ಬಂದರೂ, ತನ್ನ ಆರೋಗ್ಯ ಹದಗೆಟ್ಟಿದ್ದರೂ
ತನ್ನ ಮಗು ತಿನ್ನಬೇಕು ಅಂತ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.
ಮಗು ಓದಬೇಕು ಅಂತ ತನ್ನ ಕೈಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಮಗುವಿನ ಬಳಿ ಅರ್ಧ ಹೊತ್ತಿನವರೆಗೂ ಕೂತಿರುತ್ತಾಳೆ.
3.
ಮೌನದ ಭಾಷೆ:
ತಾಯಿಯ
ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವಳ
ಕಣ್ಣಲ್ಲಿನ ಹೊಳಪು, ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಕಡು ಶ್ರಮ, ಮೂಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ ತನ್ನ ಮಗುವಿಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದ ಇರುತ್ತದೆ. ಮಗು ನೋವಿನಿಂದ ಕಿರುಚಿದರೆ,
ತಾಯಿಯ ಹೃದಯವು ಪ್ರತಿನೋವಿನಿಂದ ಮರುಗುತ್ತದೆ.
4.
ಯಾವತ್ತೂ ಜಾಗರೂಕತೆ:
ತಾಯಿ
ಎಂದರೆ ಭೂಮಿಯೆ ಆಗಲೀ, ದೇವತೆಯೆ ಆಗಲೀ – ಯಾವತ್ತೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ವಹಿಸುತ್ತಾಳೆ, ಯಾವತ್ತೂ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ
. ಮಗು ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡವನಾದರೂ, ತಾಯಿಗೆ ಯಾವತ್ತೂ "ಅವನು ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದಾನೋ, ಇಲ್ಲವೋ?",
"ಊಟ ಮಾಡಿದ್ದಾನೋ ಇಲ್ಲವೋ?" ಅನ್ನುವ ಚಿಂತೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.
5.
ಮಗು ಜೀವನದ ಪ್ರತಿರೂಪ:
ತಾಯಿಗೆ ಮಗು ಎಂಬದು ಕೇವಲ ಹೆರಿಗೆಯ ಒಂದು ಬಾಗ
ಅಲ್ಲ, ಅದು ಅವಳ ಜೀವನದ ಮುಖ್ಯ ಭಾಗ. ಮಗು ನೋವಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೆ, ತಾಯಿಗೆ ಆ ಮಗುವಿನ ನೋವು ಪೂರಕ.
ಮಗುವಿನ ಸಂತೋಷವೇ ಅವಳ ಬದುಕಿನ ಉದ್ದೇಶ.
6.
ದೇವಿಯಂತೆಯೇ ಮನುಷ್ಯ:
ಭಗವಂತನನ್ನು ನಾವು ಬರಿಗಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಅವನ ಮಮತೆಯ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಜೀವರಕ್ಷಣೆಗೆ ಅವನು ಕಳುಹಿಸಿರುವವಳು ತಾಯಿ. ಅವಳು ಕೋಪಗೊಂಡರೂ
ಅದು ಅವಳ ಪ್ರೀತಿ ಬೆರೆಸಿದ ನುಡಿಗಳು. ಅವಳ ಮಾತುಗಳ
ಹಿಂದೆ ದಯೆಯ ಕಡಲ ಹರಿವು ಹರಿದಿರುತ್ತದೆ.
ತಾಯಿಯ
ಪ್ರೀತಿ ಅಂದರೆ ಗಾತ್ರವಿಲ್ಲದ ಆಕಾಶ, ತಳವಿಲ್ಲದ ಸಾಗರ, ಕಾರಣವಿಲ್ಲದ ಕರುಣೆ.
ಹೆಮ್ಮೆಪಟ್ಟು
ಹೇಳಬಹುದು –
"ದೇವರಿದ್ದಾನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ತಾಯಿಯ ಮಮತೆ ತಾನೇ ದೇವರ ರೂಪ!"
ಅಮ್ಮಂದಿರ ದಿನದ ವಿಶೇಷಕ್ಕಾಗಿ ಗಂಡನ ಮನೆಯಿಂದ ಮಗಳು ತಾಯಿಗೆ ಬರೆದ ವಿಶೇಷ ಪತ್ರ
ಅಮ್ಮನಿಗೆ,
ಮದರ್ಸ್ ಡೇ ದಿನದ ಆಳವಾದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ…
ಅಮ್ಮ,
ಈ ಪತ್ರ ಓದುವಾಗ ನಿನ್ನ
ಕಣ್ಣುಗಳು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ,
ಹೃದಯ ಒಮ್ಮೆ ತಲ್ಲಣವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ, ಇದು ಕೇವಲ ನಿನ್ನ ಮಗಳು ಮದುಮಗಳಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವ
ತವರಿನ ವಿದಾಯದ ಪತ್ರವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ದೂರದ ಊರಿನಲ್ಲಿ
ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ನಿನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿಯ
ಹೃದಯದ ಸತ್ಯ.
ಅಮ್ಮ,
ನಾನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಿದರೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದಷ್ಟು ಸ್ಮೃತಿಗಳು ನನ್ನೊಳಗೆ ಬದುಕುತ್ತಿವೆ. ನಿನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ ಒಂಭತ್ತು ತಿಂಗಳ
ಅಳಿದು, ನಕ್ಕ ಆ ದಿನಗಳು,
ನನ್ನ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ನೀನೆ
ಆಧಾರವಾಗಿದ್ದೆ, ನನ್ನ ಮೊದಲ ಮಾತಿಗೆ
ನೀನೆ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಕೊಟ್ಟೆ. ನನ್ನ ಮುದ್ದು ಮಗಳೆ ಎಂದು ಮಾತಾಡಿದ
ಮೊದಲ ವ್ಯಕ್ತಿ ನೀನೇ ಅಮ್ಮ. ನನ್ನ
ಮೊದಲ ಗಾಯಕ್ಕೆ ಮದ್ದು ಸವರಿದ್ದು ನೀನೆ, ಜ್ವರ ಬಂದಾಗ ರಾತ್ರಿ
ನಿದ್ರೆಬಿಟ್ಟದ್ದು ನೀನೆ, ಹಸಿವಾದಾಗ ಕೇವಲ ಸಪ್ಪೆ ಅನ್ನವನ್ನು ಮಾಡಿ
ತಿಂದ ಮೇಲೆ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ನಕ್ಕದ್ದು
ನೀನೆ.
ಅವ್ವಾ
, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ತರದ ಸಂಬಂಧಗಳು
ಬರುತ್ತವೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಸ್ನೇಹಿತರು, ಪತಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು
– ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದು ಗಡಿಮಿತಿಯ ಪ್ರೀತಿ
ಇರುತ್ತೆ. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ
ಮಾತ್ರ ಯಾವ ಕಾಲಘಟ್ಟಕ್ಕೂ ಸೀಮಿತವಲ್ಲ.
ಅದೂ ಒಂದು ಅಶ್ರೂವಿನ ಬಿಂದು ಹನಿಯಲ್ಲಿಯೇ
ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಹಿಂಡು ಮಾಡಬಲ್ಲ ಮಮತೆ.
ಮದುವೆಯಾದ
ಮೇಲೆ ಈ ಊರಿಗೆ ಬಂದು
ಈ ನೆಲೆಗೆ
ಒಗ್ಗಿಕೊಳ್ಳೊಕೆ ಬಹಳ ದಿನ ಹಿಡಿಯಿತು
ಅಮ್ಮ. ಇಲ್ಲಿನ ನಡು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು
ನೀನು ಬಟ್ಟೆ
ತೊಳೆಯುವ ಕಾಲದ ನೆನಪುಗಳು ನುಗ್ಗಿ ಬಂತು.
ನನ್ನ ಹೊಸ ಮನೆಯ ಅಡಿಗೆ
ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಾನೊಂದು ಅಡುಗೆಗೆ ಮಸಾಲೆ ಬೆರೆಸುವಾಗ, ನೀನು ಬೆರೆಸಿದ ಬಿಸಿಬೇಳೆ
ಬಾತಿನ ರುಚಿ ಜ್ಞಾಪಕವಾಯಿತು. ನಾನು
ಹದಿನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ
ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದಾಗ, ನೀನು ನನ್ನ ಕಾಲ
ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿಸಿನೀರನ್ನು ಹಾಕಿದಾಗ
ಸಿಗುವ ಹಾಯೆನಿಸುವ ಮೃದು ಶಾಂತಿಯ
ಕೊರತೆ ಕಾಣಿಸಿತು.
ಅಮ್ಮ, ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ನನ್ನನ್ನು
ಮೆಚ್ಚಿದರೂ, ನಿನ್ನ ಒಂದು ನಗು, ನಿನ್ನ
ಎದೆಮೇಲೆ ತಲೆ
ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ಪರ್ಶದ
ಶಾಂತಿ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ನಾನು ಎಷ್ಟೇ ತಡವಾಗಿ
ಮನೆಗೆ ಬಂದರೂ, ನೀನು ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಕಾದು
ಕುಳಿತಿರೋ ದೃಶ್ಯ ನನ್ನ ಕನಸಲ್ಲಿ ಸದ್ದು
ಮಾಡುತ್ತದೆ. ನಾನು ಒಮ್ಮೆ ನನ್ನ
ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಅಸಹಾಯಕಳಾಗಿ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು
ಕುಳಿತಾಗ, ನೀನು ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ
“ಮಗು, ನೀನೇನು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ
ಸಾಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೂ ನನ್ನ
ಮಗಳು ಎಂದರೆ ಸಾಕು” ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದ ನಿನ್ನ
ಮಾತು ಇವತ್ತಿಗೂ ನನ್ನ ಬದುಕಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿದೆ.
ಅಮ್ಮ,
ನನಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು
ಬಿಟ್ಟರೆ ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ನಿನ್ನ ಮಮತೆಯೊಂದಿಗಿನ ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿ ಅನುಕೂಲತೆಗಳು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವ ಸತ್ಯ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ
ಗಾಢವಾಗಿದೆ. ಅತ್ತೆ ಸಾತ್ತ್ವಿಕಳು ಬಹಳ, ಆದರೆ ತಾಯಿಯ
ತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಎದೆ ಸದ್ದು ಇಲ್ಲದ
ಪ್ರೀತಿಯ ವಿಸ್ಮಯ. ಒಮ್ಮೆ ನಾನು ರೋಗಿಯಾದಾಗ, ನೀನು
ಊಟವನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟು ದಿನವಿಡೀ ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಕೂತು
ನನ್ನ ತಾಪದ ಜೊತೆ ಹೆದರುತ್ತಿದ್ದೆ.
ಆಗ ತಿಳಿದಿತ್ತು, ನಾನು ನಿನ್ನ ಉಸಿರಿನ
ಭಾಗ.
ಅಮ್ಮಾ,
ಈ ದಿನ ಮದರ್ಸ್ ಡೇ
ಅನ್ನೋದನ್ನ ಕೆಲವರು ಕೇವಲ ಒಂದು ದಿನದ
ಆಚರಣೆಯಾಗಿ ನೋಡಬಹುದು. ಆದರೆ ನನಗೆ, ಪ್ರತಿ
ದಿನವೂ ನಿನ್ನ ಬಾಳಿನ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸುವ ದಿನ. ನೀನು ನನಗೆ
ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆ ಹಾಕಿದ್ದೆ,
ರಾತ್ರಿಯ ಟಿವಿ ನಗೆಯ ನಡುವೆ
ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಕ್ಕಿದ್ದೆ, ನನ್ನ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ರಾತ್ರಿ
12 ಗಂಟೆಗೆ ಕಾಫಿ ಮಾಡಿದ್ದೆ… ಇವೆಲ್ಲಾ
ನೆನೆಸಿಕೊಂಡಾಗ, ನನ್ನ ಕಣ್ಣೀರು ಗಾಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತು
ಹೋಗುತ್ತದೆ ಅಮ್ಮಾ.
ಈಗ
ನಾನು ತಾಯಿ ಆಗೋದು ಬಾಕಿಯಿದೆ.
ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ನನ್ನೊಳಗೆ ಜೀವಂತವಿದೆ. ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಾನು
ಕೊಡೋ ಮಮತೆಯ ನಿಜಗುಣ ನೀನಾಗಿರುವೆ ಅಮ್ಮ. ನಾನೂ ನಿನ್ನಂತೆಯೇ ಅವರ
ಜೊತೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯಲು ಮುಂದಾಗೋಕೆ
ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ
ಕಲಿತವಳಾಗಿ, ಅದನ್ನು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ ತಯಾರಾಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ನಿನ್ನದೊಂದು
ಉಡುಪು ಸಿಗಲೇಬೇಕು ಅಮ್ಮ, ಅದರಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಹಳೆಯ ಬಟ್ಟೆ, ನಿನ್ನ
ಸುಗಂಧದ ಪುಡಿ, ನಿನ್ನ ಕಾಫಿಯ ಲೋಟ – ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಿ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿಯೇ
ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅನಿಸುತ್ತೆ. ನನ್ನ ಜೀವನದ ಯಶಸ್ಸುಗಳ
ಹಿಂದಿನ ಮೊದಲ ಗುರು ನಿನ್ನೇ
ಅಮ್ಮ. ನನ್ನ ಕನಸುಗಳನ್ನು ನೀನೆ
ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ನಂಬಿದವಳು.
ನಾನು
ದೂರವಿದ್ದರೂ, ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಇದ್ದಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತೆ. ಈ ಪತ್ರದ ಮೂಲಕ
ನಿನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದಂತೆ, ನಿನ್ನ
ಮಡಿಲ ಮೇಲೆ
ತಲೆಯಿಟ್ಟು ಮಲಗಿದಂತೆ, ನಿನ್ನ ಉಡುಪು ಮಡಚಿ ನನ್ನ ಅಂಗೈಯಲ್ಲಿ ಉಂಡೆ ಮಾಡಿ ಹಿಡಿದಂತೆ
ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ತೊಳಲುತ್ತಿದೆ. ಮದುಮಗಳ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೆ, ತಾಯಿಯ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಪುನರಾವೃತ್ತಿಯ ಒಂದು ಪುಟ. ನಾನು
ಎಷ್ಟೇ ದೂರ
ಹೋಗಿದ್ದರೂ , ನಿನ್ನ ಮಡಿಲೇ ನನ್ನ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನ ಅಮ್ಮಾ.
ಅಂತೂ,
ಇಂದು ಮದರ್ಸ್ ಡೇ. ನಿನಗೆ ಘಮಘಮಿಸುವ
ಸುಂದರವಾದ ಹೊಸ ಹೂವುಗಳನ್ನು
ಕೊಡುವ ಬದಲು, ನನ್ನ ಹೃದಯದಿಂದ ಬಂದ
ಪದಗಳನ್ನು ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರತಿ ಪದವೂ ನಿನ್ನ ಕಿವಿಗೆ
ನುಡಿಯಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾ,
ನಿನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ನನ್ನ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ
ಕರೆದೋಯ್ದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ.
ಹೃದಯಾಂತರಾಳದ
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ,
ನಿನ್ನ ಮಗು
(ಮದುವೆಯಾದರೂ, ಎಂದೆಂದಿಗೂ ನಿನ್ನ ಮುದ್ದುಮಗಳು)
ಧನ್ಯವಾದಗಳು.......🌷🌷🌷🌷
ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳು