ಸಮಾಧಿ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡೀತೆ???????

 

ಲೇಖಕಿ: ನಾಗಲಕ್ಷ್ಮಿ ಕೆ. ಎನ್‌. ದಿನಾಂಕ:೨೦.೦೯.೨೦೨೫

ಸಮಾಧಿ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡೀತೆ? – ಒಂದು ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಲೇಖನ
ಮನುಷ್ಯನು ಬಯಸದ ಬದುಕಿನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಗುರಿ ಹಾಗೂ  ಅವನಿಗೆ ಖಚಿತವಾಗಿ ದೊರೆಯುವ ಅಂತಿಮ ನಿಲ್ದಾಣವೆಂದರೆ ಸಮಾಧಿ ಅಥವಾ ಸಾವು. ಮರಣ ಎಂಬುದು ಶಾಶ್ವತ ಸತ್ಯ. ಆದರೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏನೆಂದರೆ – ಸಮಾಧಿ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡಿತೇ?
ಅವನ ಬದುಕಿನ ಕಷ್ಟ, ಸಂಕಟ, ಹೋರಾಟ, ನೋವುಗಳಿಗೆ ಅಂತ್ಯ ತಂದರೂ, ಅದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಶಾಂತಿ, ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡುತ್ತದೆಯೇ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಗಂಭೀರ ವಿಚಾರ.

 ಸಮಾಧಿ ಎಂಬುದು  ಶರೀರಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯ, ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಪಯಣ

ಭಾರತೀಯ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರವು ಮರಣವನ್ನು ಅಂತ್ಯ ಎಂದು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಹೊಸ ಜೀವನದ ಆರಂಭ ಎಂದು ನೋಡುತ್ತದೆ. ಭಗವದ್ಗೀತೆ( ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಶ್ಲೋಕ)ಯಲ್ಲಿ  ಹೇಳಿರುವಂತೆ,

 

ನ ಜಯತೇ ಮೃಯತೆ ವಾ ಕದಾಚಿನ್‌

ನಯಂ ಭೂತ್ವ ಭವಿತಾ  ವಾ ನ ಭೂಯಃ

ಆಜೇ ನಿತ್ಯಃ  ಶಾಶ್ವತೋಯಂ ಪುರಾಣೋ

“ನ ಹಾನ್ಯತೇ ಹಾನ್ಯಮಾನೆ ಶರೀರೇ”

 

ಆತ್ಮವು ಯಾವಾಗಲೂ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ, ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ.

ಇದು ಹಿಂದೆ ಹುಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ, ಮುಂದೆ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.

ಆತ್ಮವು ಅಜ (ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದ), ನಿತ್ಯ (ಶಾಶ್ವತ), ಶಾಶ್ವತ (ಅಮರ), ಪುರಾತನ (ಆದಿಕಾಲದಿಂದ ಇರುವ).

ದೇಹ ನಾಶವಾದರೂ ಆತ್ಮ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ  ಸಮಾಧಿಯು  ಶರೀರಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವಾದರೂ,  ಆತ್ಮ ತನ್ನ ಪಯಣ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೆಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ.
ಹೀಗಾಗಿ, ಸಮಾಧಿ ಶಾಶ್ವತ ಸಾಂತ್ವನವಲ್ಲ, ಆದರೆ ಬದಲಾವಣೆಯ ಒಂದು ಹಂತ.

 

 ಬದುಕಿನ ನೋವು – ಸಮಾಧಿಯಿಂದ ಅಳಿಸಿಹೋಗುತ್ತದೆಯೇ?

ಪೃಥ್ವಿಯ ಮೇಲೆ ಜನಿಸಿದ ಮಹೋನ್ನತ ಜೀವಿ ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಹೋರಾಟ, ನೋವು, ಸಂಕಟ, ನಿರಾಸೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವನು “ಇನ್ನು ಸಾಯುವುದೇ ಉತ್ತಮ” ಎಂಬ ತೀವ್ರ ಯೋಚನೆಗೂ ತಲುಪುತ್ತಾನೆ.
ಆದರೆ ಸಮಾಧಿ ಆ ನೋವುಗಳನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ತೊಡೆದುಹಾಕುತ್ತದೆಯೇ?

ಇಲ್ಲ ಸಮಾಧಿಯು ಬದುಕಿರುವವರಿಗೆ  ನೆನಪುಗಳ ನೋವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಸತ್ತವನು ಸಮಾಧಿಯನ್ನು  ಅವನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂಬುದು ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿತ ಪ್ರಶ್ನೆ.

ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವುದಾದರೆ,  ಮರಣವೆಂದರೆ ಅಂತ್ಯ. ಮನಸ್ಸಿನ ಮತ್ತು  ದೇಹದ ನೋವುಗಳೆಲ್ಲ ಅಲ್ಲಿಗೆ  ಮುಗಿದುಹೋಗುತ್ತವೆ.
ಆದರೆ ಧಾರ್ಮಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಅದು ಹೊಸ ಜನ್ಮದ ಆರಂಭ. ಅಂದರೆ, ನೋವು-ಸಂತೋಷಗಳ ಚಕ್ರ ಮತ್ತೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.
ಹೀಗಾಗಿ, ಸಮಾಧಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದು ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ಸ್ಪಷ್ಟವಲ್ಲ.

ಬುದ್ಧ ಮರಣವನ್ನು ಕೇವಲ ದೇಹದ ನಾಶವೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಬದುಕಿನ ದುರಂತಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿಯೇ ನಿರ್ವಾಣವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಪ್ರಕಾರ ಸಮಾಧಿಯೇ ಶಾಂತಿ ಅಲ್ಲ, ಆದರೆ ತೃಣೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾದ ಮನಸ್ಸು ಮಾತ್ರ ಶಾಂತಿ.

ಮಹಾವೀರ ಮರಣವನ್ನು ಕೇವಲ ದೇಹದ ಬದಲಾವಣೆ ಎಂದು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾದರೆ ಮಾತ್ರ ಆತ್ಮ ಶಾಶ್ವತ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಕ್ರೈಸ್ತ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿ ದೇವರ ಕಡೆಗೆ  ಪಯಣ. ಅದು ಶಾಶ್ವತ ಶಾಂತಿ ಅಥವಾ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ದಾರಿ.

ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ತತ್ತ್ವಜ್ಞರು ಮರಣವನ್ನು “ಬದುಕಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಮುಗಿವು” ಎಂದು ನೋಡಿದರೂ, ಅದರಲ್ಲೇ ಶಾಂತಿಯು ಅಡಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಹ. ಸಾಕ್ರೇಟೀಸ್ ಹೇಳಿದಂತೆ: ಮರಣವು ಆಳವಾದ ನಿದ್ರೆ ಅಥವಾ ಹೊಸ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶ.

 

ಬದುಕಿರುವವರಿಗೆ ಸಮಾಧಿಯ ಅರ್ಥ

ಸಮಾಧಿ ಕೇವಲ ಸತ್ತವನಿಗಲ್ಲ, ಬದುಕಿರುವವರಿಗೂ ಅವರ ಬದುಕಿನ ಒಂದು ಭಾಗ ಮತ್ತು ಆಳವಾದ ಅರ್ಥವಿರುವ  ಒಂದು ಪಾಠ.

ಸಮಾಧಿಯು  ಬದುಕಿನ ಅಶಾಶ್ವತತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಸಂಪತ್ತು , ಅಧಿಕಾರ, ಯಶಸ್ಸು, ಹೆಮ್ಮೆ  ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದು ದಿನ ನೆಲಸಮವಾಗುತ್ತದೆ.

“ನಾವು ಹೋಗುವಾಗ  ಏನನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂಬ ಅರಿವು ಬದುಕನ್ನು ಮೌಲ್ಯಯುತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರ ನೋವಿನ  ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಸಮಾಧಿ ಸಾಂತ್ವನವನ್ನೇ ನೀಡುತ್ತದೆಯೇ?
ಅವರ ಕಣ್ಣೀರು, ನೆನಪುಗಳು, ನೋವು – ಇವುಗಳಿಗೆ ಸಮಾಧಿ ಉತ್ತರ ಕೊಡದು. ಈ ನೋವುಗಳಿಗೆ  ಕೇವಲ ಕಾಲವೇ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಪರಿಹಾರ ತರುತ್ತದೆ.

ಕನ್ನಡ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಹಲವಾರು ರೂಪಕಗಳಿಂದ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ:

ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಕವನಗಳಲ್ಲಿ, ಮರಣವೆಂದರೆ ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಲಯವಾಗುವುದು.

ದ. ರಾ. ಬೇಂದ್ರೆ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಮರಣವು ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವಾದರೂ ಜೀವದ ನಾದ ನಿರಂತರ.

ಜನಪದ ಗೀತೆಗಳಲ್ಲಿ, ಸಮಾಧಿ ಎಂದರೆ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ, ಆದರೆ ಬಿಟ್ಟುಹೋದವರಿಗೆ ನೋವು.

ಹೀಗಾಗಿ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲೂ ಸಮಾಧಿ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ನೋವಿನ ಮಿಶ್ರ ರೂಪವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.

ಸಾಂತ್ವನ ಎನ್ನುವುದು ಏನು?
 ನೋವಿನಿಂದ ಮುಕ್ತಿ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ.

ಸಮಾಧಿಯು  ನೋವಿಗೆ ಅಂತ್ಯ ತರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಬದುಕಿರುವವರಿಗೆ ಹೊಸ ನೋವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ, ಸಮಾಧಿ ಸಾಂತ್ವನ ಎಂಬುದು ಸಂಬಂಧಿಕ – ಮರಣೋತ್ತರ ಬದುಕಿನ ನಂಬಿಕೆ ಇರುವವರಿಗೆ ಅದು ಶಾಂತಿ, ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲದವರಿಗೆ ಅದು ಕತ್ತಲೆಯ ಅಂತ್ಯ.

 

ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಹಾಗೂ ಮಾನಸಿಕ ನೋಟ

ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರ ವಿಜ್ಞಾನದ  ಪ್ರಕಾರ, ಮರಣವನ್ನು ಶಾಂತಿ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಕೇವಲ ಜೀವಿತದ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಪಾರಾಗಬೇಕೆಂಬ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾವನೆ.
ಆದರೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೇ ನಗುವಿನಲ್ಲಿ, ಸ್ನೇಹದಲ್ಲಿ, ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಂತ್ವನ ಹುಡುಕಿದರೆ, ಸಮಾಧಿಯ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಅಂದರೆ ಜೀವಂತಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಂತ್ವನ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ, ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.

 

ಹೀಗಾಗಿ “ಸಮಾಧಿ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡೀತೆ?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನೇರ ಉತ್ತರ ಕೊಡುವುದು ಕಷ್ಟ.

ಧಾರ್ಮಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿಯೆಂಬುದು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಪಯಣ, ಶಾಶ್ವತ ಶಾಂತಿಯ ಸಾಧ್ಯತೆ.

ಸಾಹಿತ್ಯದ ನೋಟದಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿಯೆಂದರೆ  ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಲಯವಾಗುವುದು.

ಬದುಕಿರುವವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿ ನೋವಿನ ನೆನಪಿನ ದರ್ಪಣ.

ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿ ಕೇವಲ ಅಂತಿಮ ಅಂತ್ಯ.

ಸತ್ಯವೆಂದರೆ – ಸಮಾಧಿ ತನ್ನಂತೆ ಸತ್ತವರಿಗೆ  ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಬದುಕಿರುವವನು ಸಮಾಧಿಯಿಂದ ಪಾಠ ಪಡೆದು ಬದುಕಿನ ಮೌಲ್ಯ ಅರಿತಾಗ, ಅದೇ ನಿಜವಾದ ಸಾಂತ್ವನ.

 

🔱  ನಚಿಕೇತನ ಪ್ರಶ್ನೆ (ಕಠೋಪನಿಷತ್ತು)

ಮಹರ್ಷಿ ಗೌತಮನ ಚಿಕ್ಕ ಮಗ ನಚಿಕೇತನು ಯಮನ ಬಳಿ ನಡೆಸಿದ ಸಂಭಾಷಣೆ!

ಯಮಧರ್ಮರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದ ನಚಿಕೇತನು ಕೇಳಿದ ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಶ್ನೆ:
“ಮನುಷ್ಯನು ಸತ್ತ ನಂತರ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಕೆಲವರು ‘ಅವನು ಇರುತ್ತಾನೆ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರು ‘ಇಲ್ಲ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ನಿಜ ಏನು?”
ಇದು ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಮನುಕುಲದ ಪ್ರಶ್ನೆ.
ಯಮನು ಹೇಳಿದ್ದು – ಆತ್ಮ ಶಾಶ್ವತ; ದೇಹ ಮಾತ್ರ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಂದರೆ, ಸಮಾಧಿ ದೇಹಕ್ಕೆ, ಅಂತ್ಯವಾದರೂ ಆತ್ಮದ ಪಯಣ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ.
ಇಲ್ಲಿ ಸಾಂತ್ವನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲ, ಆತ್ಮದ ಶಾಶ್ವತ ತತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದಾಗ ಬರುವ ಧೈರ್ಯಕ್ಕೆ.

ಗೀತೆಯ ದರ್ಶನ (ಅರ್ಜುನ–ಕೃಷ್ಣ ಸಂವಾದ)

ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಪಾತ್ರರಿಗೆ ಮರಣ ಬರುವ ಭೀತಿಯಿಂದ ಶೋಕಪಡುತ್ತಾನೆ.
ಆಗ ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ

• “ಆತ್ಮನು neither born nor dies.”
• “ಮರಣವೆಂದರೆ ಬಟ್ಟೆ ಬದಲಿಸುವಂತೆ ದೇಹ ಬದಲಿಸುವುದು.”

ಇಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿ ಎಂದರೆ ಬಟ್ಟೆ ಬದಲಿಸಿದಂತೆ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೊರಡುವುದು.
ಶಾಶ್ವತ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಮರಣ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಮಾಧಿಯೇ ಶಾಂತಿ ಅಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಆತ್ಮದ ಅರಿವೇ ನಿಜವಾದ ಶಾಂತಿ.

ರಾಮಾಯಣ – ದಶರಥನ ಸಮಾಧಿ

ಶ್ರೀರಾಮನು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ದಶರಥನು ದುಃಖದಿಂದ ಸಮಾಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
ದಶರಥನಿಗೆ ಮರಣವು ದೇಹಕ್ಕೆ ಸಾಂತ್ವನವಾಯಿತಾದರೂ, ಕೌಸಲ್ಯಾ–ಕೈಕೇಯಿ–ಸುಮಿತ್ರೆಯ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ನೋವೇ ಸಿಕ್ಕಿತು.
ಇಲ್ಲಿ ಪಾಠ ಏನೆಂದರೆ  ಸಮಾಧಿ ಮೃತನಿಗೆ ಶಾಂತಿ ನೀಡಿದರೂ, ಬದುಕಿರುವವರಿಗೆ ಅದು ನೋವಿನ ಬೀಜ.

ಮಹಾಭಾರತ – ಭೀಷ್ಮ ಪಿತಾಮಹ

ಭೀಷ್ಮನು ಇಚ್ಚಾಮರಣದ ವರವನ್ನು  ಹೊಂದಿದ್ದನು. ಶರಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ, ಮರಣವನ್ನು ಆತನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದನು.
ಇಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಅಂತ್ಯವಲ್ಲ, ಸುಜ್ಞಾನದೊಂದಿಗೆ ಮರಣವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು.
ಇದು ನಿಜವಾದ ಸಾಂತ್ವನದ ದಾರಿ  ಮರಣವನ್ನು ಹೆದರದೇ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಶಕ್ತಿ.

ಜೈನರು: Sallekhana (ಸಂಯಮಿತ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಮರಣ)  ಇದನ್ನು ಶಾಂತಿಯುತ ಸಮಾಧಿ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಬೌದ್ಧರು: ಮರಣವೇ ಅಂತಿಮ ಸಾಂತ್ವನ ಅಲ್ಲ; ನಿರ್ವಾಣವೇ ನಿಜವಾದ ಶಾಂತಿ.

 

🌀 ಸಮಾಧಿ ದೇಹಕ್ಕೆ ಹೌದು, ಶಾರೀರಿಕ ನೋವುಗಳ ಅಂತ್ಯ.

ಸಮಾಧಿ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲ, ಅದು ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮದ ದಾರಿ ಮಾತ್ರ.

ಸಮಾಧಿಯಿಂದ  ಬದುಕಿರುವವರಿಗೆ,  ಸಾಂತ್ವನ ಕಡಿಮೆ; ನೋವು ಹೆಚ್ಚು.

ನಿಜವಾದ ಸಾಂತ್ವನ  ಮರಣದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಬದುಕಿರುವಾಗಲೇ ಆತ್ಮವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡಾಗ.

 

ಪುರಾಣಗಳು ಮತ್ತು ದಾರ್ಶನಿಕರೆಲ್ಲ ಹೇಳುವ ಮಾತು ಒಂದೇ:

ಸಮಾಧಿ ನಿಜವಾದ ಸಾಂತ್ವನ ಅಲ್ಲ. ಅದು ದೇಹಕ್ಕೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ, ಬದುಕಿರುವವರಿಗೆ ನೆನಪು, ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಪಯಣ.

ನಿಜವಾದ ಶಾಂತಿಯಿಂದ  ಆತ್ಮದ ಅರಿವು, ಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗ, ಕರ್ಮಶುದ್ಧಿ, ಹಾಗೂ ಜೀವನದಲ್ಲೇ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಾಣುವಲ್ಲಿ ಇದೆ.

 

🌿ಮೃತರಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನ?

ಮನುಷ್ಯನು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ದೇಹವನ್ನು  ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಊಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ದೇಹಕ್ಕೆ ನೋವೋ, ಆರಾಮವೋ ಅರಿವಿಲ್ಲ.  ಹಾಗಾದರೆ “ಸಮಾಧಿ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡುತ್ತದೆ” ಎಂಬ ಮಾತು ಮೃತನಿಗೆ ನೈಜವಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ಜೀವಿತವಿಲ್ಲದ ದೇಹಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸ್ಥಳ.

ಬದುಕಿರುವವರಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನವೇ?

ಸಮಾಧಿ ಸೇರಿದವರ ಕುಟುಂಬ, ಸ್ನೇಹಿತರುಗಳಿಗೆ ಈ  ಸಮಾಧಿಯು ಒಂದು ಸ್ಮರಣೆಯ ಕೇಂದ್ರ. ಹೂವುಗಳನ್ನು ಇಡುವುದು, ಸಮಾಧಿಯ ಬಳಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದು  ಇವರಿಗೆ ಮನಃಶಾಂತಿ ಕೊಡುವ ಕ್ರಿಯೆಗಳು. ಆದರೆ ನೋವು, ಹಂಬಲ, ಕಳೆದುಕೊಂಡವರ ಕೊರಗು  ಇವು ಸಮಾಧಿಗೆ ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಂದರೆ, ಸಾಂತ್ವನ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಇದು  ಮನಸ್ಸಿನ ಸಮಾಧಾನ, ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಹಾರ ಅಲ್ಲ.

ಸಮಾಧಿಯ ಮಾನವೀಯ ಅರ್ಥ

ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿ ಗೌರವದ ಸಂಕೇತ. ದೊಡ್ಡವರ ಸಮಾಧಿಗಳನ್ನು ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.ಇದು ಬದುಕಿರುವವರಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯ ನೀಡಬಹುದು. ಆದರೆ ನೇರವಾಗಿ  ದುಃಖ ಪರಿಹಾರ ಮಾಡುವುದಲ್ಲ.

 ಶವಸಂಸ್ಕಾರ, ಸಮಾಧಿ,  ಇದರ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳು  ಇವೆಲ್ಲ ಮಾನಸಿಕ ಶಾಂತಿಯ ತಂತ್ರಗಳು.

ಇವು ಮೃತನಿಗೆ ಅಲ್ಲ, ಉಳಿದವರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ.

ಮನೋವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುವಂತೆ  ಇಂತಹ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ದುಃಖದ ಹಂತಗಳನ್ನು (grief stages) ಎದುರಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತವೆ.

ಕೆಲವರಿಗೆ ಸಮಾಧಿ ಭೇಟಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರಿಗೆ ಅದು ನೋವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ – “ಇವರೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಇದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು!” ಎಂಬ ಯೋಚನೆ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಹೀಗಾಗಿ, ಸಮಾಧಿ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡಿತೇ ಅನ್ನುವುದು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಅವಲಂಬಿತ.

ಸಮಾಧಿ ಮೃತರಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನವಲ್ಲ, ಬದುಕಿರುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಒಂದು ಮಾನಸಿಕ ಆಸರೆಯಷ್ಟೇ.

ನಿಜವಾದ ಶಾಂತಿಯಿರುವುದು,  ಬದುಕಿರುವವರು ಅವರ  ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಧನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ, ಬದುಕನ್ನು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಾಗಿಸುವಲ್ಲಿ.

ಸಮಾಧಿ ನೆಲದ ಸಾಂತ್ವನಕ್ಕಿಂತ,  ಮನಸ್ಸಿನ ಸಮಾಧಾನವೇ ಶಾಶ್ವತ ಸಾಂತ್ವನ.

ಮನುಷ್ಯನು ಜೀವಂತವಾಗಿರುವಾಗ ಅವನಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಪ್ರೀತಿ, ಕಾಳಜಿ, ಗೌರವ, ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ. ಆದರೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಇದು ದೊರೆಯದೇ, ಮರಣಾನಂತರ ಸಮಾಧಿಯ ಬಳಿ ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವವರನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಸಮಾಧಿ ಒಂದು ಸಂಕೇತ; ಅದು ನಶ್ವರ ದೇಹದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಯಾವ ಬದಲಾವಣೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ಜೀವಂತವಿರುವಾಗ ಅನುಭವಿಸಿದ  ಕಾಳಜಿಯ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಮರಣಾನಂತರದ ಶ್ರದ್ಧಾಂಜಲಿ ಭರ್ತಿಮಾಡಲಾರದು.

ಹೀಗಾಗಿ ಸಮಾಧಿಯು ನಿಜವಾದ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ; ನಿಜವಾದ ಸಾಂತ್ವನವನ್ನು ನೀಡಬೇಕಾದುದು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿರುವವರೊಂದಿಗೆ ನಡೆಸುವ ನಡವಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಆತ್ಮೀಯತೆಯಲ್ಲಿ. ಮರಣಾನಂತರದ ಕಣ್ಣೀರಿಗಿಂತ, ಜೀವಮಾನದಲ್ಲೇ ಕೊಡುವ ಒಲವು ಅನಂತ ಮೌಲ್ಯದದು.

 

 

ಧನ್ಯವಾದಗಳು……..🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷

 

Top of Form

 

Bottom of Form

 

Top of Form

 

Bottom of Form