ʼಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಬಾರದ ಪ್ರಶಸ್ತಿʼ 🏆🏆🏆🏆🏆🏆

 

ಲೇಖಕಿ:ನಾಗಲಕ್ಷ್ಮಿ ಕೆ.ಎನ್.‌ ದಿನಾಂಕ:೧೩.೦೯.೨೦೨೫.

ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಬಾರದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ

ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ, ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಕಲೆ–ಸಾಹಿತ್ಯ–ವಿಜ್ಞಾನ–ಸೇವಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ವಿಷಾದದ ಸಂಗತಿ ಏನೆಂದರೆ, ಅವರು ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಮಾಡಿದ ಮಹಾನ್‌ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಾವು ಗಮನಿಸದೆ ಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಅವರು ಇಲ್ಲವಾದ ನಂತರ ಮಾತ್ರ ಅವರ ಮೌಲ್ಯ ಅರಿಯುತ್ತೇವೆ. ಆಗ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಗೌರವ, ಶ್ಲಾಘನೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಬರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಅವು ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ.

🎬 ಪ್ರತಿಭಾವಂತರಿಗೆ ಗೌರವ ನೀಡುವುದು ಸಮಾಜದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅತೀ ದೊಡ್ಡ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದರೂ ಕೂಡ, ಅವರು ಬದುಕಿರುವಾಗಲೇ ಸನ್ಮಾನ ದೊರೆಯದೇ ಮರಣೋತ್ತರವಾಗಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ನಾವು “ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಬಾರದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ” ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ.

ಅನೇಕ ಕವಿಗಳು, ಕಲಾವಿದರು, ಚಿಂತಕರು, ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಜೀವನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅನಾದರಕ್ಕೊಳಗಾದರು. ಅವರ ಕೃತಿಗಳು ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವರು ಅಗಲಿದ ನಂತರ ಜನತೆ ಅವರನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು. ಸಮಾಜವು ಅವರ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಗುರುತಿಸಿತು. “ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಬಾರದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ” ಎನ್ನುವುದು ಇದೇ ವ್ಯಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಗೌರವ, ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಕೃತಜ್ಞತೆಗಳು ಬದುಕಿರುವಾಗಲೇ ಸಿಕ್ಕರೆ ಅದು ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅವರ ಕೆಲಸ ಇನ್ನೂ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಮುಂದುವರಿಯಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಸಿಗುವ ಒಬ್ಬರ ಕೊಂಡಾಟವು ಅವರ  ಜೀವಿತವನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಿದೆ.

ನಾವು ಯಾವೊಬ್ಬರ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಗುರುತಿಸದೆ, “ನಂತರ ನೋಡೋಣ” ಎಂದು ಮುಂದೂಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಕಾಲ ಯಾರಿಗಾಗಿ ಕಾಯುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬದುಕಿರುವವರ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಸಣ್ಣ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಆದರೂ “ಧನ್ಯವಾದ” ಹೇಳುವುದು, “ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ” ಎಂದು ಹೇಳುವುದು – ಇವು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯೇನು ಅಲ್ಲ.

ಬದುಕಿರುವಾಗಲೇ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ದೊರೆಯುವುದರಿಂದ ಕಲಾವಿದ ಅಥವಾ ವ್ಯಕ್ತಿ ತಮ್ಮ ಅಭಿಮಾನಿಗಳ ಜೊತೆ ಸಂತೋಷ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಅವರು ಆ ಗೌರವವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಮುಂದೆ ತಮ್ಮ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು  ಅವರಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಮರಣೋತ್ತರ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯು  ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸ್ಮರಣೆಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಅದು ನಿಜವಾದ ಗೌರವವಾದರೂ, ಜೀವಂತ ಅನುಭವದ ಕೊರತೆ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ.

ಉದಾಹರಣೆಗಳಿಂದ ಪಾಠ

ಕವಿಗಳು: ಕನ್ನಡದ ಹಲವು ಕವಿಗಳು ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡದೆ, ನಂತರ ರಾಷ್ಟ್ರ ಮಟ್ಟದ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.

ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು: ಅನೇಕ ಸಂಶೋಧಕರು ತಮ್ಮ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಸಫಲತೆಯನ್ನು ನೋಡದೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ.

ಸೇವಕರು: ಗ್ರಾಮೀಣ ಸಮಾಜಸೇವಕರು ತಮ್ಮ ಜೀವಮಾನವನ್ನೇ ಬಡವರ ಸೇವೆಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ಯಾವುದೂ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಕಾಣದೆ ಹೋದ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿವೆ.

“ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಬಾರದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ” ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ವ್ಯಥೆಯ ಮಾತಲ್ಲ, ಅದು ನಮಗೆ ನೀಡುವ ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ. ನಾವು ಮೆಚ್ಚುಗೆಯನ್ನು ಮುಂದೂಡದೆ, ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಮುಂದೂಡದೆ, ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಮುಂದೂಡದೆ, ಅದನ್ನು ಬದುಕಿರುವಾಗಲೇ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಬೇಕು. ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸತ್ತವರ ಕೈಗೆ ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಬದುಕಿರುವವನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದರೆ ಅದು ಅವನಿಗೆ ಅಮೂಲ್ಯ ಪ್ರೇರಣೆ.

 ʼಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಬಾರದ ಪ್ರಶಸ್ತಿʼ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ

ಬದುಕಿದ್ದಾಗಲೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸನ್ಮಾನಿಸುವುದು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ, ಕಲೆಗೆ ಮತ್ತು ಮಾನವನಿಗೆ ನೀಡಬಹುದಾದ ಅತ್ಯಂತ ದೇಶಪ್ರಿಯ ಮಾನ್ಯತೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ರಾಜಕೀಯ, ಆಡಳಿತ ಅಥವಾ ಬೇರೇನೋ ಕಾರಣಗಳಿಂದಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಅವರ  ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲೇ ಗೌರವಿಸುವದರಲ್ಲಿ ವಿಳಂಬವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ನಾವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮರಣೋತ್ತರ ಅಥವಾ ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಬಾರದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಎಂದು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಈ ತತ್ವವನ್ನು ಕುರಿತಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಿ, ನೈಜ ಉದಾಹರಣೆಗಳಾದ ಕನ್ನಡ ಚಲನಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ನಟರುಗಳಾಗಿದ್ದ ದಿವಂಗತ ಡಾ. ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್ ಮತ್ತು ದಿವಂಗತ ಬಿ. ಸರೋಜಾ ದೇವಿ  ಅವರ ಪ್ರಕರಣಗಳ ಮೂಲಕ ಅದರ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ.

ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ, ದಿವಂಗತ ಡಾ. ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್ ಮತ್ತು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಅಗಲಿದ ಬಿ. ಸರೋಜಾ ದೇವಿ ಅವರಿಗೆ ಮರಣೋತ್ತರವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಲಾದ ಕರ್ನಾಟಕ ರತ್ನ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ಕಾರಣದ ಮೂಲಕ, ಈ ವಿಚಾರವನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸೋಣ.

ಜೀವಿತಾವಧಿ vs ಮರಣೋತ್ತರ , ಭಿನ್ನತೆಯ ಅರ್ಥ

ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ನೀಡುವ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಮರಣೋತ್ತರವಾಗಿ ನೀಡುವ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಎರಡರಲ್ಲಿನ ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ,  ಸಂಬಂಧದ ಇನ್ನೊಂದು ಪಾರ್ಶ್ವ. ಬದುಕಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಿದರೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮನದಲ್ಲಿ  ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿಯಾದ ಸಂವಾದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಅವರು ಆ ಗೌರವದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಬಹುದು, ತಮ್ಮ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಮತ್ತು ಆ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯಿಂದ  ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮೇಲೇರಲು ಪ್ರೇರಣೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಮರಣೋತ್ತರ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯು ಕೇವಲ ಸಮಾಜದ  ಗಮನವನ್ನು ಅವರ  ಹಿಂದಿನ ಸಾಧನೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ತೊಡಗಿಸುತ್ತದೆ, ಅವರು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಿರುವ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಜೀವನದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪುರುಷೋತ್ತರವಾಗಿ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಮರಣೋತ್ತರ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳ ಕಾರಣಗಳು: ಏಕೆ ಇದನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ?

ಸಮಸ್ಯಾತ್ಮಕ ವಿಳಂಬಗಳು: ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಾಮಾಜಿಕ, ರಾಜಕೀಯ ಅಥವಾ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಲು ವಿಳಂಬವಾಗುತ್ತದೆ.

1. ಪ್ರತಿಭೆಯ ಪುನರ್ವಿಚಾರಣೆ: ಕೆಲವು ವೇಳೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕಾರ್ಯದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದು; ಕಾಲವೇ ಆ ಕಾರ್ಯದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
2. ಜನಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಒತ್ತಾಯ: ಸಮುದಾಯ ಅಥವಾ ಅಭಿಮಾನಿಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದಾಗ, ಮುಂದಿನ ಆಡಳಿತವು ಮರಣೋತ್ತರವಾಗಿ ಸಮ್ಮಾನ ನೀಡಲು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತದೆ.
3. ಸಂಸ್ಥಾತ್ಮಕ ಕಾರಣ: ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧಾರಾತ್ಮಕ ಆವರಣಗಳು ಅಥವಾ ಅರ್ಜಿ ವಿಧಾನಗಳು ಕಾರಣವಾಗಿಯೂ ವಿಷಾದಕರವಾಗಿ ವಿಳಂಬ ಬರುತ್ತದೆ.

ಉದಾಹರಣೆ 1 — ಡಾ. ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್

“ಸಾಹಸಸಿಂಹ” ಎಂದೇ ಜನಪ್ರಿಯರಾದ ಡಾ. ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್ ಅವರು ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಅದ್ಭುತ ಪ್ರತಿಭೆ ತಮ್ಮ ಅದ್ಭುತ ಅಭಿನಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸೇವೆಯಿಂದ ಅಭಿಮಾನಿಗಳ ಮನಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಿದ್ದರು.

1972ರಿಂದ 200 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ನಟನೆ

ಅಭಿಮಾನಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಾನ

ಆದರೆ, ಬದುಕಿದ್ದಾಗಲೇ ಅವರಿಗೆ “ಕರ್ನಾಟಕ ರತ್ನ” ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಮರಣೋತ್ತರವಾಗಿ ಸನ್ಮಾನಿಸಿದಾಗ, ಅಭಿಮಾನಿಗಳ ಹೃದಯ ತುಂಬಿ ಹರಿದರೂ, ಅವರಿಗೆ ತಾವೇ ಅನುಭವಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಎಂಬ ವಿಷಾದ ಉಳಿಯಿತು.

ಡಾ. ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್ ಅವರು, ದೀರ್ಘವಾದ  ಅಭಿನಯದ ಮೂಲಕ ಜನಮನ ಗೆದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಕರ್ನಾಟಕ ಜನರ ಪ್ರೀತಿ, ಅಭಿನಯ ಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಸಮಾಜ ಸೇವಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಂದ ಅವರು ಗೆದ್ದಿರುವ ಅಭಿಮಾನವು ಇಂದು ಸಹ ನಮ್ಮ ಸ್ಮೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವಂತ.

ಉದಾಹರಣೆ 2 — ಬಿ. ಸರೋಜಾ ದೇವಿ

ಬಿ. ಸರೋಜಾ ದೇವಿ ಅವರು ಕೇವಲ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ತಮಿಳು, ತೆಲುಗು ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲೂ ತಮ್ಮ ಕಲೆಯ ಛಾಪು ಮೂಡಿಸಿದ್ದರು.

1950–1980ರ ದಶಕದ ಚಲನಚಿತ್ರರಂಗದ ಮುಂಚೂಣಿ ನಾಯಕಿಯಾಗಿದ್ದರು.

ಜನಪ್ರಿಯತೆ + ಕಲಾತ್ಮಕ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ

ಅಭಿಮಾನಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅಜರಾಮರ

ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಇವರಿಗೆ ಮರಣೋತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ ರತ್ನ ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು. ಅವರಂತಹ ದಿಗ್ಗಜರು ಬದುಕಿದ್ದಾಗಲೇ ಈ ಗೌರವವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದರೆ, ಅದು ಅವರಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಸಂತೋಷ ಹಾಗೂ ತೃಪ್ತಿ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.

ಬಿ. ಸರೋಜಾ ದೇವಿ ಅವರು ಕನ್ನಡ ಸಿನಿಮಾ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಸಿನೆಮಾದಲ್ಲಿ ಸ್ಫೂರ್ತಿದಾಯಕ ಪಾತ್ರ ನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದ ಹಿರಿಯ ನಟಿ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಅಭಿನಯದ ಮೂಲಕ ಹಲವಾರು ಯುವ ಪೀಳಿಗೆ ನಟಿಯರಿಗೆ ಮಾದರಿ ಆಗಿದ್ದರು. ಇತ್ತೀಚಿನ ಮರಣೋತ್ತರ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಘೋಷಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಮರಣಾರ್ಥ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಅವರ ಕಲೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಒತ್ತಿಹೇಳುವಂತಿವೆ. ಇದರಿಂದ ಜನಜನಾಂಗದೊಳಗಿನ ಗೌರವವೂ ಮತ್ತಷ್ಟು ಎದ್ದುತೋರುತ್ತಿದೆ; ಆದರೂ ಅವರಿಗೆ ಬದುಕಿದ್ದಾಗಲೇ ಈ ಗೌರವ ದೊರೆತಿದ್ದರೆ, ಅವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸ್ಮಿತವೂ, ಅನುಭವಗಳ ಹಂಚಿಕೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹವೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು.

ಮರಣೋತ್ತರ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಅಂಶಗಳು

• ವಿಶೇಷ ಗೌರವ: ಮರಣೋತ್ತರ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಆಚರಣೆಯ ನೈತಿಕತೆಯ ಸುಧಾರಕವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ.
• ಇತಿಹಾಸದ ಪುನರ್ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ: ಪೀಳಿಗೆಗಳಿಗೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸಾಧನೆಗಳ ಪರಿಚಯಕ್ಕೆ ಇದು ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.
• ಪ್ರೇರಣಾ ಮೂಲ: ಯುವ ತಲೆಮಾರಿನ ಮುಂಬರುವವರಿಗೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಸಾಧನೆಗಳು ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರತವಾಗುತ್ತವೆ.

ಮರಣೋತ್ತರ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಅಂಶಗಳು

• ಅವಕಾಶದ ನಷ್ಟ: ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಇಲ್ಲವಾಗಿ  ಅಗಲಿಕೆಯ ನಂತರ ಅವರ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದು.
• ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯ ರಾಜಕೀಯತೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿರುವ ಭಯ: ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ಘೋಷಣೆ ರಾಜಕೀಯ ಶಕ್ತಿಯ ಒತ್ತಡದಿಂದ ನಡೆಯಬಹುದು.
• ಜಾಗತಿಕ ಮಾನ್ಯತೆಯ ಅನುಭವದ ಕೊರತೆ: ಜೀವನದಲ್ಲಿನ ಸಾಧನೆಗೆ ಸಮ್ಮಾನ ನೀಡದಿದ್ದರೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಅದರಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಲು ಅವಕಾಶ ಕಳೆದುಹೋಗಬಹುದು.

ಸಮರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಶಿಫಾರಸುಗಳು.

1. ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಕ್ರೈಟೀರಿಯಾ: ಸಹೃದಯತೆಯಿಂದ ಹಾಗೂ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ರಾಜಕೀಯದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿರುವ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಮ್ಮಾನ ಕ್ರಮಾವಳಿ ಮತ್ತು ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು.
2. ಬಾಳಿಗೇ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತೆ: ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿರುವರು ಮತ್ತು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ಸಂಗಡಿಗರಾಗಿ ಇದ್ದವರು ಇದ್ದಾಗಲೇ ಸನ್ಮಾನ ನೀಡಲು ಆದ್ಯತೆ ಕೊಡಬೇಕು.
3. ಗೌರವದ ಬೇರೆ ರೂಪಗಳು: ಯಾವಾಗಲೋ ಮರಣೋತ್ತರ ಸನ್ಮಾನದ ಬದಲು, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು, ಚಾರಿಟಬಲ್‌  ಫೌಂಡೇಷನ್ಗಳು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಸ್ಕಾಲರ್‌ಶಿಪ್‌ಗಳು ಅಥವಾ ಜನಪ್ರಿಯ ಸತ್ಕಾರ ಯೋಜನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರ ಹೆಸರನ್ನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ.
4. ಪ್ರತಿಭೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿನ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ: ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ತುಂಬಾ ಮುಖ್ಯ; ಆದ್ದರಿಂದ ಸಂಪ್ರದಾಯವಾಗಿ ಜೀವಂತವಿದ್ದಗಲೇ  ಸನ್ಮಾನ ನೀಡುವ ಮನೋಭಾವದಲ್ಲಿ ವ್ಯವಹರಿಸಬೇಕು.

ಬದುಕಿರುವಾಗಲೇ ನೀಡುವ ಗೌರವವು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿನಂತೆ. ಮರಣೋತ್ತರ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ನಮ್ಮ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ತಾಜಾ ಮಾಡುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಅದು ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ. 

ಬದುಕಿದ್ದಾಗಲೇ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ನೀಡುವ ಗೌರವವೆಂದು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನವಿರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಮರಣೋತ್ತರ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಸ್ಮರಣೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಹುದಾದರೂ, ಅದು ಅಭಿಮಾನಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಕರ್ತವ್ಯಭಾವದೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಕನಕಮಾಲೆಯಂತೆ ಜೀವನದಲ್ಲೇ ದೊರೆತಿದ್ದರೆ ಅಸಿಂಹಾಸನದಂತಿತ್ತು. ದಿವಂಗತ ಡಾ. ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್ ಮತ್ತು ದಿವಂಗತ ಬಿ. ಸರೋಜಾ ದೇವಿ ಅವರಂತಹ ಅಗ್ರಗಣ್ಯ ಕಲಾವಿದರು ನಮ್ಮ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆಯ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳು; ಅವರಿಗೆ ಸಲ್ಲಬೇಕಿದ್ದ ಗೌರವವನ್ನು ನಾವು ಯಥಾಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದರೆ ಅತೀ ಉತ್ತಮ. ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಅವರ ಜೀವಿತದಲ್ಲಿಯೇ ಗುರುತಿಸಿ ಸನ್ಮಾನ ಮಾಡುವಂತ ಮಾನಸಿಕತೆ ಮತ್ತು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕೆಂಬುದು ನಮಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಧನ್ಯವಾದಗಳು........🌷🌷🌷🌷🌷

 

 

Bottom of Form