🌱ಸಾವಿನ ಗರ್ಭದಿಂದ ಅರಳಿದ ಬದುಕು...!!!!!!

 

ಲೇಖಕಿ: ನಾಗಲಕ್ಷ್ಮಿ ಕೆ. ಎನ್‌ ದಿನಾಂಕ: ೨೦.೧೦.೨೦೨೫.

ಸಾವಿನ ಗರ್ಭದಿಂದ ಅರಳಿದ ಬದುಕು...!!!!!!

🕊️ ಸಾವು ಎಂದರೆ ಅಂತ್ಯವೆಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ತಾತ್ವಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಅದು ಮುಂದಿನ ಆರಂಭ.
ಪ್ರತಿ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲೂ ಒಂದು ಹೊಸ ಆದಿ ಅಡಗಿದೆ.
ಬೆಳಕು ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಬೀಜ ಮಣ್ಣಿನೊಳಗೆ ಕುಳಿತು ಮೊಳೆಯುತ್ತದೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಬದುಕು ಕೂಡ ಸಾವಿನ ನೆರಳಿನೊಳಗೆ ಅರಳುತ್ತದೆ.

ಮಾನವ ಆತ್ಮ ಅಮರ. ಶರೀರ ಕುಸಿದರೂ ಆತ್ಮ ಹೊಸ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಅದು ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಂಬಿಕೆ ಅಲ್ಲ, ಅಸ್ತಿತ್ವದ ನಿರಂತರ ಚಲನೆಯ ಪ್ರತೀಕ.
ಹೀಗಾಗಿ, ಸಾವು ಬದುಕನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ;  ಅದಕ್ಕೆ ಹೊಸ ದಿಕ್ಕು ನೀಡುತ್ತದೆ.

 

🌱ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಅನುಭವಿಸುವ ಪ್ರತಿ ನಷ್ಟ, ನೋವು, ಅಥವಾ ವಿಫಲತೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಸಾವು.
ಆದರೆ ಈ ಸಾವಿನ ಮಧ್ಯೆ ಹೊಸ ಚೈತನ್ಯ ಅರಳುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಅಂತರಂಗದ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಬೆಳಕಿನ ಅರ್ಥ ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ.

“ಸಾವಿನ ಗರ್ಭದಿಂದ ಬದುಕು ಅರಳುವುದು” ಎಂದರೆ,
ದುಃಖದ ಮಧ್ಯೆ ಶಾಂತಿ, ವಿಫಲತೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಶಕ್ತಿ, ನಿರಾಶೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಆಶೆ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು.
ಮನಸ್ಸು ಕುಸಿದಾಗ, ಅದು ಹೊಸ ಚಿಂತನೆಯ ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಮನಸ್ಸಿನ ಸಾವೂ ಒಂದು ಪುನರ್ಜನ್ಮದ ಬಾಗಿಲು.

 

🌍 ಪ್ರಕೃತಿಯ ಹೃದಯದಲ್ಲೇ ಈ ಸತ್ಯ ಅಡಗಿದೆ. ಒಂದು ಹಣ್ಣೆಲೆ ಬಿದ್ದು ಮಣ್ಣಾಗುತ್ತದೆ; ಅದೇ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಹೊಸ ಮರ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಅದು ಸಾವಲ್ಲ  ಅದು ನಿಸರ್ಗದ ಚಕ್ರ.

ಸಮಾಜದಲ್ಲಿಯೂ ಹಳೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಕುಸಿಯುವಾಗ ಹೊಸ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.
ಒಂದು ಯುಗದ ಅಂತ್ಯವಾದಾಗ  ಹೊಸ ಯುಗದ ಜನನವಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಾವಿನ ಗರ್ಭದಲ್ಲೇ ವಿಕಾಸದ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಗತಿ ಎಂದರೆ ಹಳೆಯದನ್ನು ಕಳೆದು ಹೊಸದನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಕ್ರಮ.

ಸಾವು ಎನ್ನುವುದು ಭಯದ ವಿಷಯವಲ್ಲ  ಅದು ಸೃಷ್ಟಿ  ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷಣ.
ಬದುಕು ಮತ್ತು ಸಾವು ಪರಸ್ಪರ ವಿರೋಧಿಗಳು ಅಲ್ಲ, ಅವು ಒಂದೇ ಚಕ್ರದ ಎರಡು ತುದಿಗಳು.
ಪ್ರತಿ ಮರಣವೂ ಹೊಸ ಜೀವದ ಮರುಹುಟ್ಟಿಗೆ ದಾರಿಮಾಡಿದಂತೆ.

🌸 ಸಾವಿನ ಗರ್ಭದಿಂದ ಅರಳಿದ ಬದುಕು ಎಂದರೆ, ಕತ್ತಲೆಯೊಳಗೆ ಬೆಳಕನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ,
ನಷ್ಟದೊಳಗೆ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹುಡುಕುವ, ಮತ್ತು ದುಃಖದೊಳಗೆ ಸಂತೋಷದ ಬೀಜ ಬಿತ್ತುವ ಶಕ್ತಿ. 🌸

 

🌺 “ಬದುಕಿನ ಪುನರ್ಜನ್ಮ: ಸಾವಿನ ಮೌನದ ನಂತರದ ಬೆಳಕು”  ಆಂತರಿಕ ಮರಣ ಮತ್ತು ಆತ್ಮೋದಯ

ಮನುಷ್ಯನ  ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣ ಕುಸಿತದಂತೆ ತೋರುತ್ತವೆ. ಆತ್ಮಭ್ರಂಶ, ನಿರಾಶೆ, ನಂಬಿಕೆಯ ಕುಸಿತ. ಆದರೆ ಇವುಗಳಲ್ಲೇ ನಿಜವಾದ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಬೀಜಗಳು ಅಡಗಿವೆ.
ಯಾವಾಗ ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಅಹಂಕಾರ, ಭಯ, ಹಳೆಯ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು “ಮರಣ”ಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅದಾಗಿಯೇ ಹೊಸ ಆತ್ಮೋದಯ  ಬದುಕಿನ ಪುನರ್ಜನ್ಮ  ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಂತರಂಗದ ಮರಣವೇ ನಿಜವಾದ ಬದುಕಿನ ಜನನ.

 

 ಸಾವಿನ ಮೌನದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಶಾಂತಿ

ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾವೆಂಬುದು ವಿನಾಶವಲ್ಲ  ಅದು ವಿಶ್ರಾಂತಿ. ಸೂರ್ಯ ಅಸ್ತಮಿಸುವಾಗ ಆಕಾಶ ಕತ್ತಲಾಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದರೊಳಗೆ ಹೊಸ ಪ್ರಭಾತದ ಕಿರಣಗಳು ಬೆಳೆದಿರುತ್ತವೆ.ಅದೇ ರೀತಿ, ಸಾವಿನ ಮೌನದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ, ಹಳೆಯ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಹೊಸ ನಿಶ್ಚಲತೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.

ಸಾವು ಹೊರಗೆ ನೋಡಲು ಭಯಾನಕವಾದರೂ, ಅದರ ಮೌನದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಇದೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮರಣವು ಶಾಂತಿಯ ಹಾದಿಯಾಗಿದೆ. ಸೂರ್ಯ ಅಸ್ತಮಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಅದು ಮತ್ತೆ ಉದಯಿಸಲು ತಯಾರಿ. ಹೀಗೆಯೇ ಜೀವನದ ಎಲ್ಲ “ಅಸ್ತ”ಗಳು ಹೊಸ “ಉದಯ”ದ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿವೆ.

🌅 ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಸ್ತಮಯವೂ ಹೊಸ ಸುಪ್ರಭಾತದ ಸೂಚನೆ.

ವಿಫಲತೆಯ ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಸಾಧನೆಗಳು

ಇತಿಹಾಸ ಸಾಕ್ಷಿಯಿರುವಂತೆ, ವಿಫಲತೆಯ ಒಳಗೆ ಸಾಧನೆಯ ಬೀಜ ಬೆಳೆದಿದೆ. ವಿಫಲತೆ ಎಂದರೆ ಹಳೆಯ ರೂಪದ ಸಾವು; ಅದರೊಳಗೆ ಹೊಸ ದೃಷ್ಟಿ, ಹೊಸ ಶಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.

ವಿಫಲತೆಯೆಂಬುದು  ಬದುಕಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸಾವು. ಆದರೆ ಇದೇ ವಿಫಲತೆಯು ಹೊಸ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬ ಕಲಾವಿದನ, ವಿಜ್ಞಾನಿಯ, ಅಥವಾ ಚಿಂತಕನ ಬದುಕು ನೋಡಿ —
ಅವರು ತಮ್ಮ ವಿಫಲತೆಗಳ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರದ ಮೇಲೆ ಸಾಧನೆಯ ಮಂದಿರ ಕಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ.

🌿 ವಿಫಲತೆಗಳು ಮಣ್ಣಿನಂತಿವೆ  ಅವು ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಬೀಜವನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತವೆ.

ಪ್ರಕೃತಿಯ ಶಾಶ್ವತ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ  ನಾಶವೇ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಬಾಗಿಲು. ಒಮ್ಮೆ ಯಾವುದಾದರೂ  ಅಗ್ನಿಪರ್ವತ ಸ್ಫೋಟವಾದರೆ ಅದು ನಾಶವಲ್ಲ; ಆ ಸ್ಫೋಟದಿಂದಲೇ ಹೊಸ ಭೂಮಿ, ಹೊಸ ಮಣ್ಣು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ವಿನಾಶದ ಘಟನೆಗಳು ಹೊಸ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತವೆ. ಮರಣವು ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿಯಮದ ಭಾಗ.  ಅದು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಹಪಥಿ.

🌋 ನಾಶದಲ್ಲಿಯೇ ನವಸೃಷ್ಟಿಯ ನಾದ.

ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ  ಹೇಳಿದಂತೆ, “ಜಾತಸ್ಯ ಹಿ ಧ್ರುವೋ ಮೃತ್ತುಃ, ಧ್ರುವಂ ಜನ್ಮ ಮೃತ್ತಸ್ಯ ಚ.”
ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಮರಣ ಎರಡೂ ಅನಿವಾರ್ಯ. ಆದರೆ ಸತ್ಯಜ್ಞಾನಿಯಾದವನು ಸಾವಿನಲ್ಲಿ ಶೂನ್ಯವನ್ನು ನೋಡದೆ, ಅನಂತತ್ವವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಸಾವು ಒಂದು ಶಾಂತ ಚಲನೆಯ ಪಥ.

🕊️ ಸಾವು ಆತ್ಮದ ಯಾತ್ರೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮಾತ್ರ.

ಮನುಷ್ಯನ ಕರ್ತವ್ಯವೆಂದರೆ,  ಸಾವಿನೊಳಗಿನ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹುಡುಕುವುದು,  ಸಾವು ನಮ್ಮಿಂದ ಏನನ್ನೋ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದು ನಮಗೆ ಹೊಸ ಅರ್ಥ, ಹೊಸ ದೃಷ್ಟಿ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರ ನೆನಪಿನಲ್ಲೇ ಬದುಕಿನ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ ಅರಳುತ್ತದೆ.
ಹೀಗಾಗಿ ಬದುಕು ಎಂದರೆ ಸಾವುಗಳ ಮಧ್ಯೆಯೂ ಅರಳುವ ಚಿಂತನೆ.

💫 ಸಾವು ಕತ್ತಲೆ ಅಲ್ಲ  ಅದು ನಿಶ್ಶಬ್ದ ಬೆಳಕು.

ಸಾವು... ಎನ್ನುವ ಶಬ್ದವೇ ಮಾನವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಯ, ಕತ್ತಲೆ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯದ ಭಾವನೆ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸಾವಿನ ಮೌನದೊಳಗೆ ಒಂದು ನಿಗೂಢ ಬೆಳಕು ಅಡಗಿದೆ. ಅದು ಬದುಕಿನ ಪುನರ್ಜನ್ಮ, ಆತ್ಮೋದಯದ ಆರಂಭ. ಸಾವು ಎಂದರೆ ಶೂನ್ಯವಲ್ಲ; ಅದು ಹೊಸ ಜೀವದ ಬಾಗಿಲು.

 

ಸಾವಿನ ಮೌನದಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿದೆ,
ನಾಶದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಜನನದ ನಾದವಿದೆ,
ಕತ್ತಲೆಯೊಳಗೆ ಅರಳಿದೆ ಬದುಕಿನ ಚೈತನ್ಯ 🌸

 

🌏 ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿನ ಕೊರೊನಾ ಕಾಲ  ಸಾವಿನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ ಬದುಕಿನ ನಿಜವಾದ ಪ್ರತಿಫಲನ

2020 ರಲ್ಲಿ ಬಂದ ಕೊರೊನಾ ಎಂಬ ಮಹಾಮಾರಿ  ಇಡೀ ವಿಶ್ವವನ್ನು ನಿಶ್ಶಬ್ದಗೊಳಿಸಿತು.
ನಗರದ ರಸ್ತೆಗಳು ಖಾಲಿಹೊಡೆದವು, ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳಲ್ಲಿನ ಕೆಲಸ ನಿಂತವು, ಆಕಾಶವು ವಿಮಾನವಿಲ್ಲದಂತಾಯಿತು. ಮಾನವ ಜಾತಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಅದೃಶ್ಯವಾದ ಸಾವಿನ ಭೀತಿಯ ಎದುರು ನಿಂತಿತ್ತು.

ಆದರೆ ಈ ಭಯದ ಮಧ್ಯೆ  ಮಾನವಕುಲ ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡಿತು.
ಸಾವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿದ್ದರೂ, ಅದರ ಮಧ್ಯೆ ಹೊಸ ಮೌಲ್ಯಗಳು, ಹೊಸ ಅರಿವುಗಳು, ಮತ್ತು ಹೊಸ ಬದುಕಿನ ರೀತಿಗಳು ಅರಳಿದುವು.

 

🌿  ಸಾವಿನ ಭೀತಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಾನವೀಯತೆ

ಸಾವಿನ ಭಯವು ಜನರನ್ನು ವಿಭಜಿಸಲಿಲ್ಲ, ಅದು ಅವರನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿತು. ವಿಶ್ವದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಜನರು ಪರಸ್ಪರ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದರು. ವೈದ್ಯರು ತಮ್ಮ ಜೀವವನ್ನೇ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದರು, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು ಪರರಿಗೆ ಆಹಾರ, ಔಷಧಿ, ಆಶ್ರಯ ನೀಡಿದರು.

ಸಾವು ಸುತ್ತಲೂ ಇರುವಾಗ ಮಾನವತ್ವ ಅರಳಿತು.

🌼  ನಿಶ್ಶಬ್ದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ  ಹೊಸ ಉಸಿರು ಪಡೆದ ಪ್ರಕೃತಿ

ಮನುಷ್ಯರು ಮನೆಯ ವಾಸಕ್ಕೆ  ಸೀಮಿತವಾದಾಗ, ಪ್ರಕೃತಿ ಶ್ವಾಸ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಂತೆ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು.
ಗಗನವು ಸ್ವಚ್ಛವಾಯಿತು, ನದಿಗಳು ನಿರ್ಮಲವಾದುವು, ಪಕ್ಷಿಗಳು ಪುನಃ ಹಾಡಲು ಶುರುಮಾಡಿದುವು.
ಇದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪುನರುತ್ಥಾನ.  ಸಾವಿನಂತಿದ್ದ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಹೊಸ ಜೀವದ ಸ್ಪಂದನೆ.

🍃 ಮಾನವನ ಮೌನವೇ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಉಸಿರು ಆಯಿತು.

 

🌞  ಬದುಕಿನ ನವಮೌಲ್ಯಗಳು ಅರಳಿದವು, ಮಹಾಮಾರಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜನರು ಜೀವನದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊಸದಾಗಿ ಕಂಡರು. ಹಣ, ಸ್ಥಾನ, ವೈಭವಕ್ಕಿಂತ ಆರೋಗ್ಯ, ಕುಟುಂಬ, ಮನಸ್ಸಿನ ಶಾಂತಿ ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವೆಂದು  ಅರಿತುಕೊಂಡರು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಮಾನವ ಬದುಕಿನ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಬದಲಾಯಿತು. ಸಾವುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಬದುಕು ತನ್ನ ಸರಳತೆಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಿತು.

💫 ಸಾವಿನ ಕತ್ತಲೆಯೊಳಗೆ ಬದುಕಿನ ಬೆಳಕು ಮರುಕಳಿಸಿತು.

 

💻 ಹೊಸ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಸಾಗಿದ ವಿಶ್ವ, ನವಯುಗದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಪುನರ್ಜನ್ಮ

ಮನುಷ್ಯರು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿರಲು  ಸೀಮಿತರಾದರೂ, ವಿಶ್ವ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಶಿಕ್ಷಣ, ಕೆಲಸ, ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧನಗಳು  ಎಲ್ಲವೂ ಹೊಸ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅರಳಿದವು. ಆನ್‌ಲೈನ್‌ ಶಿಕ್ಷಣ, ದೂರದಿಂದ ಕೆಲಸ (Work from Home), ಡಿಜಿಟಲ್ ಆರೋಗ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ  ಇವು ಸಾವಿನ ಭೀತಿಯೊಳಗೇ ಜನಿಸಿದ ಹೊಸ ಬದುಕಿನ ರೂಪಗಳು. 🌐ಇದರಿಂದ  ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ನಾವು ಹತ್ತಿರವಾದೆವು.

 

🕊️ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪುನರ್ಜನ್ಮ

ಸಾವು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಲ್ಲೂ ತಾನು ಸರದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ,  ಜನರು ಮನೆಯ  ಒಳಗೆ ತಿರುಗಿದರು.
ಮೌನ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಧ್ಯಾನ, ಕೃತಜ್ಞತೆ  ಇವು ಬದುಕಿನ ಹೊಸ ಭಾಷೆಯಾದುವು. ಇದು ಆತ್ಮೋದಯದ ಯುಗವಾಯಿತು. ಬದುಕು ಎಷ್ಟು ನಾಜೂಕು, ಮತ್ತು ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅದು  ಎಷ್ಟು ಪವಿತ್ರ ಎಂದು ಮನುಷ್ಯನು ಅರಿತುಕೊಂಡ.

🪶 ಸಾವು ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮೌನವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿತು.

 

🌺 ಕೊರೊನಾ ಕಾಲವು ಸಾವಿನ ಕತ್ತಲೆಯಂತೆ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅದರ ಗರ್ಭದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಬದುಕಿನ ಹೊಸ ಅರಿವು, ಹೊಸ ಶಕ್ತಿ, ಹೊಸ ದೃಷ್ಟಿ ಅರಳಿಸಿತು. ಮಾನವಕುಲವು ನಾಶದ ಅಂಚಿನಿಂದ ನವಜೀವನದ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಸಾಗಿತು.

 

ಸಾವು ಮುಚ್ಚಿದ ಬಾಗಿಲುಗಳ ಹಿಂದೆ,
ಬದುಕು ಹೊಸ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.🌸

 

 

ಧನ್ಯವಾದಗಳು……..🌷🌷🌷🌷