ಲೇಖಕಿ:ನಾಗಲಕ್ಷ್ಮಿ ಕೆ. ಎನ್ ದಿನಾಂಕ:೧೮.೧೦.೨೦೨೫.
ನೆಲಸಮವಾದ ಅಸ್ಮಿತೆ!!!!!
🌱 ಮಾನವನ ಅಸ್ಮಿತೆ ಎಂಬುದು
ಕೇವಲ
ಹೆಸರು, ಹುದ್ದೆ, ಧನ, ಅಥವಾ ಬಾಹ್ಯ
ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಲ್ಲ. ನಿಜವಾದ ಅಸ್ಮಿತೆ ಎಂಬುದು ಆತ್ಮದ ಅಡಿಪಾಯದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುವ ನಿಜವಾದ
"ನಾನು" ಎಂಬುದುರ ಅರಿವು.
ಆದರೆ ಇಂದಿನ ವೇಗದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಮನುಷ್ಯ
ತನ್ನ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ಗಗನಕ್ಕೇರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ, ಅದರ ಬೇರುಗಳನ್ನು ನೆಲದಿಂದ
ಕಿತ್ತುಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
"ನೆಲಸಮವಾದ ಅಸ್ಮಿತೆ" ಎನ್ನುವುದು ಇದನ್ನೆ. ಈ
ಭಾವನೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಅಹಂಕಾರದ ಅಸ್ತಿತ್ವವಿಲ್ಲದ, ವಿನಯ ಮತ್ತು ನಿಸ್ಸಂಗತೆಯೊಳಗಿನ
ಸತ್ಯವೇ ಅಸ್ಮಿತೆಯ
ಸಂಕೇತ.
ಇದು ನೆಲದೊಂದಿಗೆ ನಂಟು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದ ಮನುಷ್ಯನ
ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು, ಆತ್ಮದ ಶಾಂತಿಯನ್ನು, ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ಮಾನವೀಯತೆಯ ಸುವಾಸನೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಮಾನವ
ಜೀವನದ ನಿತ್ಯ ಸೌಂದರ್ಯವೆಂದರೆ ಯಶಸ್ಸಿನ
ಶಿಖರದ ತುತ್ತ ತುದಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದರೂ ನೆಲದಿಂದಲೇ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವುದು. ಆ ನೆಲವೇ ಮೌಲ್ಯ,
ಸರಳತೆ, ಮತ್ತು ಅಂತರಂಗದ ಶಾಂತಿಯ ಮೂಲ.
ಆದರೆ ಕಾಲ ಬದಲಾದಂತೆ, “ಅಸ್ಮಿತೆ”
ಎಂಬ ಪದಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಅರ್ಥಗಳು ಬಂದಿದೆ.
ಇಂದು ಅಸ್ಮಿತೆ ಅಂದರೆ ಯಶಸ್ಸು, ಗುರುತು, ಹುದ್ದೆ, ಹೆಸರು ಇವೆಲ್ಲವೂ
ಆಗಿದೆ. ಆದರೆ ನೆಲಸಮವಾದ
ಅಸ್ಮಿತೆ ಎಂಬುದು ಈ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಮೀರಿ
ಆತ್ಮದ ನಿಜವಾದ ಎತ್ತರವನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಗುಣವಾಗಿದೆ.
🌾 ಅಸ್ಮಿತೆಯ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ
“ಅಸ್ಮಿತೆ”
ಎಂದರೆ “ನಾನು ಯಾರು?” ಎಂಬ
ಆಳವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುವ ಪ್ರಯತ್ನ.
ಆದರೆ ನಾವು ಹೆಚ್ಚುಕಾಲ “ನಾನು ಯಾವ
ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ?”
ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲಿಯೇ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದಿದ್ದೇವೆ.
ನಿಜವಾದ ಅಸ್ಮಿತೆ ಹೊರಗಿನ ಹುದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಪ್ರಭಾವದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.
ಅದು
ನಮ್ಮ ಒಳಗಿನ ಮೌಲ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ.
ನೆಲಸಮವಾದ
ಅಸ್ಮಿತೆ ಎಂದರೆ:
🌿
ತಾನು ಏನೇ ಆಗಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಇರುವುದು,
🌿
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೌರವ ನೀಡುವುದು,
🌿
ಮತ್ತು ತನ್ನ ಮೂಲ ಬೇರುಗಳತ್ತ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ನೋಡುವುದು.
🌳 ಒಂದು ಮರ ಎಷ್ಟೇ
ಎತ್ತರಕ್ಕೆ
ಬೆಳೆದರೂ ಅದರ ಬೇರುಗಳು ಸದಾ
ನೆಲದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತವೆ.
ಅದೇ ಅದರ ಶಕ್ತಿ. ಮಾನವನ
ಜೀವನದಲ್ಲೂ
ಇದೇ ತತ್ವ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಯಶಸ್ಸು,
ಪ್ರಭಾವ, ಸಂಪತ್ತು, ಗೌರವ ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ
“ಎತ್ತರಗಳು”; ಆದರೆ ಮೌಲ್ಯ, ಸರಳತೆ,
ಕೃತಜ್ಞತೆ, ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಇವುಗಳೇ
“ಬೇರುಗಳು”. ಬೇರುಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ ಎತ್ತರಕ್ಕೂ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ.
“ನೆಲದ
ಸವಿನೆನಪನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದಾರಿತಪ್ಪುತ್ತಾರೆ.”
🌸 ನೆಲಸಮದಲ್ಲಿನ ಅಸ್ಮಿತೆಯು ಒಂದು ಮೌನ
ಶಕ್ತಿ.
ಅದು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸಬೇಕಾದದ್ದು ಅಲ್ಲ; ನಡೆ-ನುಡಿಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಬೇಕಾದದ್ದು.
ಯಶಸ್ಸಿನ ತೂಕದಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳದಿರುವುದು,
ವಿಮರ್ಶೆಯ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಸಮತೋಲನ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದಿರುವುದು ಇದೇ
ನಿಜವಾದ ಅಸ್ಮಿತೆಯ ಲಕ್ಷಣ.
ಅಸ್ಮಿತೆ
ನೆಲಸಮವಾಗಿದ್ದಾಗ: ನಾವು ಇತರರ ನೋವನ್ನೂ
ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆವು, ಜೀವನದ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಸಂತೋಷಗಳನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಬಲ್ಲೆವು,
ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದೆ
ಮುನ್ನಡೆಸಬಲ್ಲೆವು.
🌤️ ಇಂದಿನ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಲೋಕದಲ್ಲಿ “ನಾನು ಯಾರಿಗಿಂತ ಮೇಲು”
ಎನ್ನುವ ಹೋರಾಟ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಪ್ರಗತಿ
ಎಂದರೆ “ನಾನು
ನಿನ್ನೆಗಿಂತ ಇಂದು ಹೆಚ್ಚು ಮನುಷ್ಯತ್ವದ
ಕಡೆಗಿದ್ದೇನೆ” ಎನ್ನುವುದು.
ಅಸ್ಮಿತೆ ನೆಲಸಮದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮ ಎತ್ತರಕ್ಕೂ ಅರ್ಥವಿದೆ;
ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಹೊರಗಿನ
ಪ್ರದರ್ಶನ.
“ಅಸ್ಮಿತೆ”
ಎಂಬ ಪದವು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ
ಮೂಲಭೂತ ತತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಅದು
ಕೇವಲ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವಲ್ಲ, ಆತ್ಮದ ಗುರುತು, ಸ್ವತಂತ್ರತೆಯ ಭಾವನೆ ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಅರಿವು.
ನಾವು ಅದನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಆಳವಾಗಿ ಅರಿಯೋಣ 👇
🌱 ೧. ಅಸ್ಮಿತೆ ಎಂದರೇನು?
“ಅಸ್ಮಿತೆ”
ಎಂಬುದು ಸಂಸ್ಕೃತದ “ಅಸ್ಮಿ” ಎಂಬ ಶಬ್ದದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದು,
ಅದರ ಅರ್ಥ “ನಾನು ಇದ್ದೇನೆ” ಅಥವಾ
“ನಾನು” ಎಂಬ ಭಾವನೆ.
ಅಂದರೆ, ಅಸ್ಮಿತೆ = ನನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಅರಿವು
+ ನಾನು ಯಾರು ಎಂಬ ತಿಳಿವು.
ಇದು
ನಮ್ಮ ವಿಚಾರ, ನಂಬಿಕೆ, ಸ್ವಭಾವ, ಮತ್ತು ಮೌಲ್ಯಗಳ ಸಮನ್ವಯ.
ಅಸ್ಮಿತೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಹೆಸರಲ್ಲ, ವರ್ಣವಲ್ಲ,
ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲ ಅದು
ನಮ್ಮ ಒಳಗಿನ ಗುರುತು.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ:
ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕ ತನ್ನ ವೃತ್ತಿಯಿಂದ “ಗುರು”
ಎನ್ನಿಸಿಕೊಂಡರೂ,
ಅವನ ಅಸ್ಮಿತೆ ಅಂದರೆ “ನಾನು
ಜ್ಞಾನ ಹಂಚುವವನಾಗಿ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಬೆಳಕು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ” ಎನ್ನುವ ಆತ್ಮಭಾವನೆ.
🌿 ಅಸ್ಮಿತೆ
ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯ?
ಅಸ್ಮಿತೆಯು
ಮನುಷ್ಯನ ನೈತಿಕ ದಿಕ್ಕು, ಆತ್ಮಸಮತೋಲನ, ಮತ್ತು ಆತ್ಮಸಂಮಾನ ಕಾಯುವ ಶಕ್ತಿ. ನೀವು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ
ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತ, “ನೀವು ಯಾರು?” ಎಂಬ
ಅರಿವು ಇರಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಅದು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಜೀವನ ದಿಕ್ಕೆಟ್ಟ ದೋಣಿಯಂತಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಸ್ಮಿತೆ
ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕಿಗೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಲು ಕೆಲ ಕಾರಣಗಳು:
🌾 ಅಸ್ಮಿತೆಯು ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ತಾನು ಯಾರು, ತನ್ನ
ಮೌಲ್ಯಗಳು ಏನೆಂಬ ಅರಿವು ಇದ್ದರೆ, ಆತನ ನಡೆ-ನುಡಿ
ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಆತ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ.
“ತಾನು
ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತವನೇ ತನ್ನ ಗುರಿಯತ್ತ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ
ಸಾಗಬಲ್ಲನು.”
🌸 ಅಸ್ಮಿತೆ
= ಆತ್ಮಸಂಮಾನ
ಮನುಷ್ಯನು
ತನ್ನ ಅಸ್ಮಿತೆಯ ಅರಿವಿನಿಂದಲೇ ತನ್ನ ಗೌರವವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ಅಸ್ಮಿತೆಯಿಲ್ಲದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇತರರ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ.
ಆದರೆ ಅಸ್ಮಿತೆಯುಳ್ಳವನಿಗೆ ಸ್ವತಂತ್ರ ಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಸಂಯಮಿತ ನಡೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
🌿 ಅಸ್ಮಿತೆಯು ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನ
ಅರಿತು ಬದುಕಲು ದಾರಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತುಸಮತೋಲನದ
ಬದುಕಿಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ. ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ, ತನ್ನ
ಸ್ಥಾನ, ಮತ್ತು ಇತರರಲ್ಲಿರುವ ಗೌರವ
ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಸಮಾಜದ ಶಾಂತಿಗೆ,
ಸಹಜತೆಗೆ ಅನಿವಾರ್ಯ.
🌳 ಅಸ್ಮಿತೆಯ ಅರಿವಿಲ್ಲದ ಜೀವನವು ಹೊರಗಿನ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತ. ಆದರೆ ಅಸ್ಮಿತೆಯ ಅರಿವು
ಬಂದಾಗ, ಮನುಷ್ಯ ಆಂತರಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ, ಆತ್ಮಸಮತೋಲನಕ್ಕೆ, ಮತ್ತು ವಿನಯಕ್ಕೆ ತಲುಪುತ್ತಾನೆ.
🌼 ನಿಜವಾದ
ಅಸ್ಮಿತೆ ಹೇಗಿರಬೇಕು?
ನಿಜವಾದ
ಅಸ್ಮಿತೆ ಅಹಂಕಾರವಲ್ಲ. ಅದು ಮೌನವಾದ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ.
ಅಸ್ಮಿತೆ ನೆಲಮುಟ್ಟುವಂತಿರಬೇಕು ಅಂದರೆ,
ತನ್ನ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ಇತರರಿಗಿಂತ ಮೇಲು ಎಂಬ ಭಾವನೆ
ಇಲ್ಲದಿರುವುದು.
ಅಸ್ಮಿತೆ
ಎತ್ತರಕ್ಕೇರಿ ತಲೆಯೆತ್ತುವುದು ಅಲ್ಲ
ನೆಲದ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ತಾನೇ
ಯಾರು ಎಂಬ ಅರಿವು ಪಡೆಯುವುದು.
🌾
🌱 ಇಂದಿನ ಜೀವನ ಒಂದು ಓಟ.
ಗುರಿಯಿಲ್ಲದ, ನಿಲ್ಲದ, ನಿರಂತರ ಓಟ. ಈ ಓಟದಲ್ಲಿ
ಮನುಷ್ಯ “ಯಶಸ್ಸು”, “ಹುದ್ದೆ”, “ಹೆಸರು” ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಓಡುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಕ್ರಮೇಣ ತಾನೇ
ಯಾರು ಎಂಬ ತನ್ನ ಅಸ್ಮಿತೆಯ ಅರಿವು
ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ಒಮ್ಮೆ
ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬದುಕು ಮೌಲ್ಯಾಧಾರಿತವಾಗಿತ್ತು; ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬದುಕು ಪ್ರದರ್ಶನಾಧಾರಿತವಾಗಿದೆ. ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಆತ್ಮದ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು
ಮರೆತು, ಹೊರಗಿನ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯಲ್ಲಿ ತಾನೇ ತಾನನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
“ಮನುಷ್ಯನ
ಬೆಲೆ ಅವನೊಳಗಿನ ಮೌಲ್ಯದಿಂದ ಅಲ್ಲ, ಅವನಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಜನ ‘ಲೈಕ್’ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ
ಎಂಬುದರಿಂದ ನಿರ್ಧಾರವಾಗುತ್ತಿರುವ ಕಾಲ ಇದು.”
🌿 ನೆಲಸಮದಲ್ಲಿನ
ಅಸ್ಮಿತೆ ಇದು, ಶಾಂತಿಯ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ
ಮೂಲ
ಇದು “ನಾನು ಯಾರಿಗಿಂತ ಮೇಲು” ಎನ್ನುವುದಲ್ಲ, “ನಾನು ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮೌಲ್ಯಕ್ಕೆ
ನಿಷ್ಠನಾಗಿದ್ದೇನೆ” ಎನ್ನುವ ಭಾವನೆ.
ನಮ್ಮ
ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಈ ನೆಲಸಮ ಅಸ್ಮಿತೆ
ಕೃಷಿಕನ ವಿನಯದಲ್ಲಿ, ಗುರುವಿನ ಶಾಂತ ನಡೆಯಲ್ಲಿ, ತಾಯಿಯ
ಮೌನ ತ್ಯಾಗದಲ್ಲಿ, ಸಾಧುವಿನ ನಿಶಬ್ದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಅದು ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದ ಅಸ್ತಿತ್ವ.
ಆದರೆ
ಆಧುನಿಕತೆಯ ಹೊಳೆಯು ಬಂದಂತೆ, ಅಸ್ಮಿತೆಯ ಬಣ್ಣ ಬದಲಾಗಿದೆ.
ಇಂದಿನ ಅಸ್ಮಿತೆ "ನನ್ನ ಚಿತ್ರ ಹೇಗಿದೆ?", "ನನ್ನ ಹುದ್ದೆ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದು?" ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದೆ.
🌾 ಎತ್ತರಕ್ಕೇರುವ ಬಯಕೆ, ಆದರೆ ಬೇರುಗಳ ಕಳೆದುಹೋಗುವುದು
ಮಾನವನು
ಇಂದು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಹಾರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಆದರೆ ತಾನು ನಿಂತ ನೆಲವನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಅಸ್ಮಿತೆ ಹೋಲೋಗ್ರಾಮಿನಂತಾಗಿದೆ.
ಹೊರಗೆ ಬೆಳಕು, ಒಳಗೆ ಶೂನ್ಯ.
ನೆಲಸಮವಾದ
ಅಸ್ಮಿತೆ
ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಕಲಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ,
ಯಶಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿನಯ, ವೈಫಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥೈರ್ಯ,ಸಿಕ್ಕಿರುವುದರ ಮೇಲೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ, ದೊರೆಯದಿರುವುದರ
ಮೇಲೆ ಸಹನೆ.
ಆದರೆ
ಆಧುನಿಕ ಬದುಕು ಈ ಸಮತೋಲನವನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡಿದೆ;
ಅದು ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ಮಾರ್ಕೆಟಿಂಗ್ ಮಾಡಿದಂತಾಗಿದೆ.
“ನೆಲ
ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಅಸ್ಮಿತೆ ಅಹಂಕಾರವಾಗುತ್ತದೆ;
ಅಹಂಕಾರ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಅಸ್ಮಿತೆ , ಆತ್ಮಸಂಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ.” 🌿
🌳 ಮರುಬೇರುಗಳತ್ತ
ಪ್ರಯಾಣ
ನೆಲಸಮವಾದ
ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು
ಮರುಹುಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ.
ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದುದು,
- ಸ್ವಯಂ
ಅರಿವು
(Self-awareness),
- ಕೃತಜ್ಞತೆ
(Gratitude),
- ಮತ್ತು
ಸರಳತೆಯ ಧೈರ್ಯ (Courage to be
simple).
ಇಂದು
ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಪ್ರದರ್ಶನ, ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ನಡುವೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸ್ವಗತದಲ್ಲಿ
ಮನಸ್ಸನ್ನು
ಕೇಳಿ ಕೊಂಡರೆ ಸಾಕು:
“ನಾನು
ನಿಜವಾಗಿ ಯಾರು?”
“ನನ್ನೊಳಗಿನ ಅಸ್ಮಿತೆ ಎಲ್ಲಿ ಹೋದದು?” ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಉತ್ತರವೇ
ಜೀವನದ ಶಾಂತಿಗೆ ದಾರಿ.
☀️ ಆಧುನಿಕ ಜೀವನದ
ವಿರೋಧಾಭಾಸವೆಂದರೆ, ಎಲ್ಲರೂ ಎತ್ತರ ತಲುಪಲು ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ,
ಆದರೆ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವ ಶಕ್ತಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ನೆಲಸಮದಲ್ಲಿನ
ಅಸ್ಮಿತೆ ಎಂದರೆ, ಯಶಸ್ಸಿನ ಗಾಳಿಯಲ್ಲೂ ಬೇರು ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲುವ
ಧೈರ್ಯ.
ಆಧುನಿಕತೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೂ ನಿಜವಾದ ಮಾನವೀಯತೆ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿ.
“ತಲೆ
ಎತ್ತರದಲ್ಲಿರಲಿ, ಆದರೆ ಹೃದಯ ನೆಲದಲ್ಲಿರಲಿ,
ಅಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಅಸ್ಮಿತೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.” 🌻
ನೆಲಸಮವಾದ
ಅಸ್ಮಿತೆ ಎಂದರೆ ಸ್ವತಃನನ್ನು ಅಳಿಸುವುದಲ್ಲ, ಆದರೆ ಸ್ವತಃನೊಳಗಿನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು
ಶಮನಗೊಳಿಸುವ ಕಲೆ. ಅದು "ನಾನು"
ಎಂಬ ಶಬ್ದದೊಳಗೆ "ನಾವು" ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹುಡುಕುವ
ಪ್ರಯತ್ನ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ವಿನಯವೇ ಶಕ್ತಿ, ಮತ್ತು ನೆಲಸಮತೆ ಅಂದರೆ ಆತ್ಮದ ಉನ್ನತೆಯ ಚಿಹ್ನೆ.
ನಮ್ಮ ಅಸ್ಮಿತೆ ಎಷ್ಟು ನೆಲಸಮವಾಗುತ್ತದೋ, ಅಷ್ಟೇ ನಾವು ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಶಾಂತಿ,
ಪ್ರೀತಿ, ಮತ್ತು ಸಮತೆಯ ಬೆಳಕು ನೀಡಬಲ್ಲೆವು. 🌾
🌻 ನೆಲಸಮವಾದ ಅಸ್ಮಿತೆ ಎನ್ನುವುದು ಮೌನದ ನಡಿಗೆ, ಅದು
ಶಬ್ದ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಆಳದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು
ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನೆಲಸಮ ಅಸ್ಮಿತೆ
ಎಂದರೆ ಸ್ವಯಂ ತಗ್ಗಿಸುವುದಲ್ಲ ಅದು
ತಾನು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ನೆಲವನ್ನು ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ಥಿತಿ.
“ಅಸ್ಮಿತೆ
ಎಂದರೆ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಹಾರುವುದು ಅಲ್ಲ , ನೆಲದ ವಾಸನೆ ಮರೆತೇಬಿಡದಿರುವುದು.”
ಮನುಷ್ಯನ
ಜೀವನದ ಎಲ್ಲ ಆಯಾಮಗಳ ಮೂಲ
ಅಸ್ಮಿತೆಯಲ್ಲಿದೆ. ಅದು ಅವನ ಬದುಕಿನ
ದಿಕ್ಕು, ನಡಿಗೆಯ ಶಕ್ತಿ, ಮತ್ತು ಅಂತರಂಗದ ಶಾಂತಿ. ಅಸ್ಮಿತೆಯ ಅರಿವಿನಿಂದ ಬದುಕು ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತದೆ,
ಅದರ ವಿನಯದಿಂದ ಬದುಕು ಸುಂದರವಾಗುತ್ತದೆ.
“ಅಸ್ಮಿತೆ
ನಿನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ವಾಸನೆ,
ಅದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ, ನಿನ್ನ ಬದುಕೇ ಪರರ ನೆರಳಾಗುತ್ತದೆ.” 🌿
ಧನ್ಯವಾದಗಳು……..🌷🌷🌷🌷
ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳು