ಲೇಖಕಿ: ನಾಗಲಕ್ಷ್ಮಿ ಕೆ. ಎನ್ ದಿನಾಂಕ: ೨೨.೦೯.೨೦೨೫.
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ
ಗೆದ್ದವನದೇ ನಿಜವಾದ ಸೋಲು!!!!!!
ಮಾನವ
ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಯುದ್ಧಗಳಿಲ್ಲದ ಕಾಲ ವಿರಳ. ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳ
ನಿರ್ಮಾಣ ಮತ್ತು ನಾಶ, ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರ, ಭೂಮಿಯ
ವಶ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಬದಲಾವಣೆ ಇವು, ಯುದ್ಧಗಳ ಮೂಲಕವೇ ಆಗಿವೆ. ಮನುಷ್ಯನ
ಅಸೂಯೆ, ಅಹಂಕಾರ, ಲೋಭ, ಹಿಂಸೆ ಇವುಗಳು
ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ.
ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್,
ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ವಿಜ್ಞಾನ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ (ಆಯುಧ, ಬಾಂಬ್, ಸೈನಿಕ ತಂತ್ರಗಳು) ಯುದ್ಧಗಳ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
ಮಾನವ
ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಸತ್ಯ
ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿಯೂ ಗೆದ್ದವನು
ಇದ್ದಾನೆ, ಆದರೆ ಶಾಂತಿಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ
ನಿಜವಾಗಿ ಸೋತವನು ಕೂಡ ಅವನೇ ಆಗಿರುತ್ತಾನೆ.
“ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದವನದೇ ನಿಜವಾದ ಸೋಲು” ಎಂಬ ಮಾತು ಒಂದು
ದಾರ್ಶನಿಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಗೆಲುವಿನ ಮೆರಗು, ಶಕ್ತಿ ಪ್ರದರ್ಶನದ ಉಲ್ಲಾಸ, ಪ್ರಭುತ್ವದ ಘೋಷಣೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಕಾಲದ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೂತು ಹೋಗುತ್ತವೆ.
ಆದರೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಮಾನವೀಯತೆ, ನಾಶವಾದ ಜೀವಗಳು, ಉರುಳಿದ ಮೌಲ್ಯಗಳು, ಹಾಳಾದ ಸಂಬಂಧಗಳು – ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಯಾರು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಬಹುದು?
ಯುದ್ಧದ
ಕಪ್ಪು ಮುಖ
ಯುದ್ಧವು
ಯಾವತ್ತೂ ಜಯವನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಯುದ್ದವು
ಯಾವಾಗಲೂ ಮರಣದ ನೆರಳು.
ಇಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ
ಸೈನಿಕರು, ನಿರಪರಾಧಿ ಜನರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣ
ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಒಬ್ಬ
ಯೋಧನ ಸಾವಿನಿಂದ ಅವನ ಕುಟುಂಬದ ಭವಿಷ್ಯವೇ
ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ಯುದ್ದವು
ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹಾನಿಯ ಅತಿದೊಡ್ಡ
ರೂವಾರಿ ದೇವಾಲಯಗಳು,
ಗ್ರಂಥಾಲಯಗಳು, ಇತಿಹಾಸದ ಸ್ಮಾರಕಗಳು ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತವೆ.
ಯುದ್ದದಿಂದ
ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಕುಸಿತವಾಗಿ , ದ್ವೇಷ, ಕ್ರೂರತೆ, ಪ್ರತೀಕಾರ ಎಂಬುದು ಸಮಾಜದ ನವೀನ ಮಾನಸಿಕತೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಗೆದ್ದವನು
ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಜಯದ ಧ್ವಜ ಹಿಡಿದಿರಬಹುದು,
ಆದರೆ ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆ
ನಾಶದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.
ಮಹಾಭಾರತದ
ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ ಯುದ್ದದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಗೆದ್ದರೂ, ಕೌಟುಂಬಿಕ ಬಾಂಧವ್ಯ ನಾಶವಾಯಿತು. ಅರ್ಜುನನ ಬಾಣದ ಗೆಲುವು ಅವನ
ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ದ್ರೌಪದಿ ತೃಪ್ತಿ ಹೊಂದಲಿಲ್ಲ. ಯುದ್ಧದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದವರ ಮುಖದಲ್ಲೇ ದುಃಖದ ಛಾಯೆ ಆವರಿಸಿತು.
ಪ್ರಥಮ
ಮತ್ತು ದ್ವಿತೀಯ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ
ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಗೆದ್ದರೂ, ಕೋಟ್ಯಂತರ ಜನರ ರಕ್ತದಿಂದಲೇ ಆ
ಜಯ ದಕ್ಕಿತು. ವಿಜಯಿಯಾದವರು ತಮ್ಮ ಆರ್ಥಿಕತೆ, ಸಮಾಜದಲ್ಲಿನ
ಮಾನಸಿಕ ಶಾಂತಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡರು.
ಆಧುನಿಕ
ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಅಣುಬಾಂಬು ಹಾಕಿದವರು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಬಲಿಷ್ಠರಾದರೂ, ಮಾನವೀಯತೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡವರು. ಇಂತಹ ವಿಜಯವನ್ನು ಇತಿಹಾಸವೇ
ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತದೆ.
ಯಾಕೆ
ಗೆದ್ದವನದೇ ಸೋಲು?
ಗೆಲುವು
ಕಂಡ ಹೃದಯದ ಒಳಗಿನ
ಪಾಪಭಾವನೆಯಿಂದ ಗೆಲುವಿನ
ಹಿಗ್ಗು ಹೋಯಿತು, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯಿತು.
ದ್ವೇಷದ
ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದವನು ಪ್ರತೀಕಾರದ ಬಿತ್ತನೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಇದು ಮುಂದಿನ
ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಅದೇ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತದೆ.
ಯುದ್ಧದ
ನಂತರ ಆಡಳಿತವು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಕೊಡುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಜನರ ಅಸಮಾಧಾನ, ದಾರಿದ್ರ್ಯ,
ಅನ್ಯಾಯ ಮತ್ತೆ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ.
ಗೆದ್ದವನ
ಕೈಯಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ ಇರಬಹುದು, ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯತ್ವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ
ಅದು ನಿಜವಾದ ಸೋಲು.
ನಿಜವಾದ
ಗೆಲುವು ಎಲ್ಲಿ ಇದೆ?
ನಿಜವಾದ
ಗೆಲುವು ಯುದ್ಧವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವುದರಲ್ಲಿ, ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ, ಸಹಾನುಭೂತಿಯಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಹಿಂಸೆ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ
ಜಯ ತರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಶಾಂತಿ ಶಾಶ್ವತ
ಗೌರವವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ
ಗೆಲುವು ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಬಾಹ್ಯ ಅಲಂಕಾರ.
ನಿಜವಾದ ಸೋಲು ಗೆದ್ದವನ ಹೃದಯದಲ್ಲೇ
ಅಡಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ, ರಕ್ತದ ನೆನಪು, ದಹನವಾದ ಮೌಲ್ಯಗಳು ನೆಲೆಸಿರುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಾನವ ಕುಲಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ
ದೊಡ್ಡ ಪಾಠವೆಂದರೆ, “ಯುದ್ಧವಿಲ್ಲದ
ಸಮಾಜವೇ ನಿಜವಾದ ಜಯಶೀಲ ಸಮಾಜ”.
ಯಾಕೆ
ಗೆದ್ದವನದೇ ಸೋಲು?
1. ನಷ್ಟದ ಭಾರ
ಗೆದ್ದವನ
ಸೇನೆ ಉಳಿದಿರಬಹುದು, ರಾಜ್ಯ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಸೈನಿಕನ
ಮರಣ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನೆಯ ದುರಂತ ಇವೆಲ್ಲವೂ
ಅವನ ಜಯದ ಬೆಲೆಯೇ. ಜಯ
ಸಾಧಿಸಿದರೂ, ಅವನು ಇಂತಹ ನಷ್ಟದ
ಹೊಣೆ ಹೊರುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆ ನೆನಪುಗಳ ಭಾರ
ಸದಾ ಇರುತ್ತದೆ.
2. ಪಾಪಭಾವನೆಯ ಛಾಯೆ
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ
ಹೋರಾಡಿ ಗೆದ್ದವನು ತನ್ನದೇ ಕೈಯಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಜೀವಗಳನ್ನು ಬಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಆ ಮರಣಗಳು ಅವನ
ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪಾಪಭಾವನೆಯ ನೆರಳನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತವೆ.
ಮಹಾಭಾರತದಲ್ಲಿ
ಅರ್ಜುನ ತನ್ನದೇ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಸಂಹಾರ ಮಾಡಿದೆನೆಂದು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ನೆಲಕ್ಕುರುಳುತ್ತಾನೆ.
ವಿಶ್ವಯುದ್ಧಗಳ
ನಂತರ ನಾಯಕರು ಶಾಂತಿಯ ಪ್ರತೀಕಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಮುಂದು ಬಂದದ್ದು, ಅವರ ಪಾಪಭಾವನೆಯಿಂದಲೇ.
3. ದ್ವೇಷದ ಬೀಜ ಬಿತ್ತುವವನು ಗೆದ್ದವನೇ
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ
ಸೋತವರು ತಮ್ಮ ನೋವನ್ನು ಮರೆಮಾಡಲಾರರು.
ಅವರು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯವರಿಗೂ ಪ್ರತೀಕಾರದ
ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಸೋತವರ ಕೋಪವೇ ಹೊಸ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.
ಹೀಗಾಗಿ
ಗೆದ್ದವನು ಶಾಶ್ವತ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರ, ಅವನ ಗೆಲುವು ಕೇವಲ
ತಾತ್ಕಾಲಿಕ.
4. ಶಾಂತಿಯ ಕೊರತೆ
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ
ಜಯಗಳಿಸಿದ
ನಂತರ ಆಡಳಿತ ಸುಲಭವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಜನರ ಅಸಮಾಧಾನ, ಆರ್ಥಿಕ
ಹಾನಿ, ನಾಶವಾದ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳು—all become
headaches for the so-called “victor.”
ಗೆದ್ದವನು
ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೂ, ಸೋತವರಿಗೂ ನ್ಯಾಯ ಕೊಡಲು ಕಷ್ಟಪಡುವನು.
ಶಾಂತಿಯಿಲ್ಲದ
ಆಡಳಿತವೆಂದರೆ ನಿಜವಾದ ಸೋಲು.
5. ನೈತಿಕ ಸೋಲು
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ
ಗೆದ್ದವನು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಮನುಷ್ಯತ್ವ
ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ್ದರೆ, ಅವನ ಜಯಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ
ನೈತಿಕ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ.
ಹಿಂಸೆ
ಮೂಲಕ ಬಂದ ಶಕ್ತಿಯು ಭಯ
ಹುಟ್ಟಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಗೌರವವಲ್ಲ.
ಸಮಾಜ
ಅವನನ್ನು ನೆನಪಿಸುವುದು ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ವಿಜಯಿ ಎಂದು, ಧರ್ಮಾತ್ಮ ನಾಯಕ ಎಂದು ಅಲ್ಲ.
ಗೆದ್ದವನು
ನಷ್ಟ, ಪಾಪಭಾವನೆ, ದ್ವೇಷದ ಚಕ್ರ, ಶಾಂತಿಯ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ಹೀನತೆ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ತನ್ನ ಕತ್ತಿಯ ಜೊತೆ
ಹೊತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನು ಜಯಶಾಲಿಯಂತಿರುವುದೇನೋ ಸರಿ, ಆದರೆ
ಆ ಜಯದ ಹೃದಯದೊಳಗೆ ಅವನ
ಸೋಲಿನ ಬೀಜವಿದೆ.
ಪ್ರಸ್ತುತ
ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಯುದ್ಧಗಳು
ಇಂದಿನ
ಜಾಗತಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ “ಯುದ್ಧ” ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರದ
ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಮಾನವಕುಲದ ಶಾಂತಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗಿದೆ. ಗೆದ್ದವರು, ಸೋತವರು ಎಂಬ ವಿಭಜನೆ ಇದ್ದರೂ,
ನಿಜವಾದ ಸೋಲು ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳದು.
1. ಗಾಜಾ – ಇಸ್ರೇಲ್ ಸಂಘರ್ಷ
2023 ಅಕ್ಟೋಬರ್ನಿಂದ
ಆರಂಭವಾದ ಈ ಯುದ್ಧ ಇಂದಿಗೂ
ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದೆ.
Hamas ದಾಳಿಯಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಹೋರಾಟ, ಇಸ್ರೇಲ್ನ ಭಾರೀ ಪ್ರತೀಕಾರದಿಂದ
ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರ ಜೀವ ಹಾನಿಯಾಗಿದೆ.
ಗಾಜಾದಲ್ಲಿ ನಾಗರಿಕರ ಸಾವೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದು, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು,
ಶಾಲೆಗಳು, ಮನೆಗಳು ಧ್ವಂಸಗೊಂಡಿವೆ.
2. ಸುಡಾನ್ ಗೃಹಯುದ್ಧ
2023ರಿಂದ ಸುಡಾನ್ನಲ್ಲಿ ಸೇನೆ ಮತ್ತು Rapid Support Forces (RSF) ನಡುವೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ರಕ್ತಪಾತದ ಸಂಘರ್ಷ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರನ್ನು ದೇಶ ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋಗುವಂತೆ
ಮಾಡಿದೆ. ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳು ನಾಶ, ಆಹಾರ ಕೊರತೆ
ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಸಹಾಯದ ಕೊರತೆ ತೀವ್ರವಾಗಿದೆ.
3. ಡಾ.ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಫ್ ಕಾಂಗೋ (DRC) – M23 Rebels ಸಂಘರ್ಷ
ಕಾಂಗೋದಲ್ಲಿ
ಆಗಾಗ ತಲೆ
ಎತ್ತುತ್ತಿರುವ M23 ಬಂಡಾಯದಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಜನ ಶರಣಾರ್ಥಿಗಳಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಂಪನ್ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತ
ಪ್ರದೇಶವಾದರೂ ಒಳಾಂಗಣ ಅಸ್ಥಿರತೆ ಆರ್ಥಿಕ ಕುಸಿತ ತರುತ್ತಿದೆ.
4. ಇಥಿಯೋಪಿಯಾ ಆಂತರಿಕ ಸಂಘರ್ಷ
ಇಥಿಯೋಪಿಯಾದಲ್ಲಿ
ಹಲವು ಜನಾಂಗೀಯ ಗುಂಪುಗಳು ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ನಡುವೆ ನಡೆದಿರುವ ಹೋರಾಟ ಸಮಾಜವನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿದೆ. ಆಹಾರ ಕೊರತೆ, ಹಸಿವು
ಮತ್ತು ಭದ್ರತೆಯಿಲ್ಲದ ಬದುಕು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ.
5. ಯೆಮೆನ್ ನ ಗೃಹಯುದ್ಧ
2014ರಿಂದಲೇ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿರುವ
ಯೆಮೆನ್ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು Houthis ಬಲಪಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಹೋರಾಟ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಶೋಷಣೆಯೂ, ಆಹಾರ ಸಂಕಷ್ಟವೂ ತೀವ್ರ
ಮಟ್ಟಕ್ಕೇರಿದೆ.
6. ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಸಂಘರ್ಷಗಳು
ಸೈನಿಕ
ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ವಿರೋಧವಾಗಿ ಎಥ್ನಿಕ್ ಗುಂಪುಗಳು ಹೋರಾಟ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಿವೆ. ರೋಹಿಂಗ್ಯಾ ಸಮುದಾಯ ಇನ್ನೂ ಶರಣಾರ್ಥಿ ಶಿಬಿರಗಳಲ್ಲಿ ನರಳುತ್ತಿದೆ.
ಲಕ್ಷಾಂತರ
ನಾಗರಿಕರ ಸಾವು. ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು, ಶಾಲೆಗಳು, ಮನೆಗಳು ಧ್ವಂಸ. ಸ್ತ್ರೀ–ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಿದ ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ಮಅನವೀಯತೆ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದೆ.
ಕೋಟ್ಯಂತರ
ಜನರು ತಮ್ಮ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು
ಬೇರೆಡೆ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಪಕ್ಕದ
ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವಸತಿ, ಆಹಾರ, ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಹೆಚ್ಚಳ.
ಆರ್ಥಿಕ
ಕುಸಿತವಾಗಿ ಕೃಷಿ,
ಉದ್ಯಮ, ವ್ಯಾಪಾರ ಹಾಳಾಗಿವೆ. ಹಸಿವು, ನಿರುದ್ಯೋಗ, ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ ತೀವ್ರವಾಗಿದೆ.
ಗಾಜಾ,
ಸುಡಾನ್, ಯೆಮೆನ್ ಮುಂತಾದ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಸಿವು ತೀವ್ರ. ರೋಗ ನಿಯಂತ್ರಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ
ಕುಸಿತ. ಇಲ್ಲಿ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ
ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿವೆ.
ಸಾಮಾಜಿಕ
– ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹಾನಿಯಿಂದಾಗಿ, ಜನಾಂಗೀಯ ದ್ವೇಷ, ಧಾರ್ಮಿಕ ವೈಮನಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಳ. ಪೀಳಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನಸಿಕ
ಆಘಾತ (Trauma).
ಭಾರತ
ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ಸಮುದಾಯದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ
ತೈಲದಲ್ಲಿ
ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ, ಆಹಾರ ಧಾನ್ಯಗಳ ಬೆಲೆ
ಏರಿಕೆ. ಶರಣಾರ್ಥಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು, ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭದ್ರತಾ ಒತ್ತಡ.
ವಿಶ್ವದ
ವಿವಿಧೆಡೆಯಿರುವ ಭಾರತೀಯ
ಸಮುದಾಯವೂ ಈ ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ಪಾರಾಗುವಲ್ಲಿ
ಕಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದೆ. ಭಾರತ, ಶಾಂತಿಯುತ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಯ ಪಾತ್ರವಹಿಸಲು ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಒಳಪಡುತ್ತಿದೆ.
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ
ಯಾರು “ಗೆದ್ದರು” ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಯಾರು “ಮನುಷ್ಯತ್ವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡರು” ಎನ್ನುವುದೇ ಮುಖ್ಯ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಜಗತ್ತಿನ ಸಂಘರ್ಷಗಳು ನಮಗೆ ಕಲಿಸುವ ಪಾಠವೆಂದರೆ,
ಯುದ್ಧವು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತದೆ, ಶಾಂತಿಯೇ ಮಾನವಕುಲದ ನಿಜವಾದ ಗೆಲುವು.
Top of Form
Bottom of Form
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ
ಗೆದ್ದಿರುವ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿನ
ಪರಿಣಾಮಗಳು
1. ಇಸ್ರೇಲ್ – ಗಾಜಾ ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿನ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ವಿಜಯಿ
Hamas ವಿರುದ್ಧ
ಇಸ್ರೇಲ್ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿ ಗೆದ್ದು ನಿಂತಿದೆ. ಆದರೆ…
ಮಾನವೀಯ
ಒತ್ತಡತೆಯಿಂದ ನಾಗರಿಕರ ಸಾವಿನ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಹೊರಬೇಕಾಯಿತು, ಇದರಿಂದ ಜಾಗತಿಕ ಟೀಕೆಗಳಿಗೂ ಒಳಗಾಯಿತು. ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆ,
ಮಾನವ ಹಕ್ಕು ಸಂಘಟನೆಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿ ದಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಆಂತರಿಕ ಹೂಡಿಕೆ ಕುಸಿತವಾಗಿ, ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಕುಗ್ಗಿದೆ. ಜನಮನದಲ್ಲಿ ಸತತ
ದಾಳಿಯಿಂದ ಭಯ, ಅಸ್ಥಿರತೆ, ಮಾನಸಿಕ
ಒತ್ತಡ.
➡️ ಗೆದ್ದರೂ
ಶಾಂತಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಇಸ್ರೇಲ್, ನೈತಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸೋತಂತಾಗಿದೆ.
2. ಸುಡಾನ್ ಸೇನೆಯ
ವಿಜಯ (RSF ವಿರುದ್ಧ ಕೆಲ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ)
ಸೈನ್ಯ
ನಿಯಂತ್ರಣದಿಂದ ಕೆಲವು
ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸೇನೆಯು RSF ಅನ್ನು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸಿದೆ.
ಆಂತರಿಕ
ವಿಭಜನೆಯಾಗಿ ಜನಾಂಗೀಯ
ದ್ವೇಷ ಹೆಚ್ಚಳವಾಗಿದೆ. ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ
ಸಂಕಷ್ಟದಿಂದ ನಾಗರಿಕರ
ವಿಶ್ವಾಸ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಸೇನೆ.
ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ
ಒತ್ತಡದಿಂದ ಮಾನವೀಯ ನೆರವು ಬೇಡುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ, ಇದಕ್ಕೆ ಆರ್ಥಿಕ
ನಿರ್ಬಂಧಗಳು ಅನ್ವಯವಾಗುತ್ತಿವೆ.
➡️ ಸೇನೆ
ಕೆಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದರೂ, ರಾಷ್ಟ್ರವೇ ಸೋತಂತಾಗಿದೆ.
3. ಕಾಂಗೋ ಸರ್ಕಾರ – M23 ವಿರುದ್ಧ ಕೆಲವೊಂದು ಗೆಲುವುಗಳು
ಸರ್ಕಾರದಿಂದ
ಪ್ರಮುಖ
ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಯಂತ್ರಣ ಸಾಧನೆ. ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಬಂಡಾಯ. ಜನತೆ
“ಗೆಲುವು ನಮ್ಮದು” ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ “ಯುದ್ಧ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ” ಎನ್ನುವ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಬೆಲೆ
ಏರಿಕೆಯಿಂದ, ಹೂಡಿಕೆ ಕುಸಿತ.
➡️ ಸರ್ಕಾರ
ಗೆದ್ದರೂ, ದೇಶದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಬರಲಿಲ್ಲ.
4. ಇಥಿಯೋಪಿಯಾ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಗುಂಪುಗಳ ವಿರುದ್ಧ ವಿಜಯ
ತಾತ್ಕಾಲಿಕ
ನಿಯಂತ್ರಣವಾಗಿ ಸೇನೆ ಕೆಲವು ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ
ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದೆ.
ಒಂದು
ಗುಂಪಿನ ವಿಜಯ
ಸಾಧನೆಯಿಂದ, ಇನ್ನಿತರ
ಗುಂಪುಗಳು ಮನೋಭಾವದಲ್ಲಿ ವಿರೋಧಿ.
ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ
ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಹಕ್ಕು ಉಲ್ಲಂಘನೆ ಆರೋಪ.
ಆರ್ಥಿಕ
ಹಾನಿಯಿಂದ ಹಸಿವು, ಬೆಳೆ ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಕುಸಿತ.
➡️ ಸರ್ಕಾರ
“ಗೆದ್ದಂತೆ” ತೋರಿದರೂ, ನಿಜವಾದ ಶಾಂತಿ ಸಾಧಿಸಲು ವಿಫಲವಾಗಿದೆ.
5. ಯೆಮೆನ್ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ
ಸಣ್ಣ ಮಟ್ಟಿನ ಗೆಲುವುಗಳು
ಹೌತಿ
ಗುಂಪಿನ ಹಿಂಜರಿತದಿಂದಾಗಿ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಸಾಧನೆ.
ಜನರಿಗೆ
ಮೂಲಭೂತ ಅಗತ್ಯ ಪೂರೈಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಸರ್ಕಾರ. ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರು ಮನೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ವಿದೇಶಿ ನೆರವಿಲ್ಲದೆ ದೇಶ ಆಡಳಿತ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ
ಅವಲಂಬನೆ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿದೆ.
➡️ ಸರ್ಕಾರ
ಗೆದ್ದರೂ ತನ್ನದೇ ನಾಡಿನ ಜನಮನವನ್ನು
ಸೋತಿದೆ.
6. ಮಯನ್ಮಾರ್ ಸೇನೆಯಿಂದ ವಿರೋಧಿಗಳ
ಮೇಲೆ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ
ಸೈನ್ಯ
ತನ್ನ ಬಲಪ್ರಯೋಗದಿಂದ
ಆಡಳಿತವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದೆ.
ನಾಗರಿಕರಿಂದ
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅವಿಶ್ವಾಸತೆ, ರೋಹಿಂಗ್ಯಾ ಹಾಗೂ ಇತರ ಸಮುದಾಯಗಳು
ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಶಿಬಿರಗಳಲ್ಲಿ ನರಳುತ್ತಿವೆ. ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಅನೇಕ
ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಮಾನ್ಯತೆ ನೀಡುತ್ತಿಲ್ಲ.
➡️ ಅಧಿಕಾರ
ಉಳಿಸಿಕೊಂಡರೂ, ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಸೇನೆ ನೈತಿಕವಾಗಿ
ಸೋತಿದೆ.
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿನ
“ಗೆಲುವು” ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಸೈನಿಕ ನಿಯಂತ್ರಣ
ಅಥವಾ ಪ್ರದೇಶ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮಾತ್ರ. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಗೆಲುವು
ಎಂದರೆ ಜನಮನದಿಂದ
ಗಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿಶ್ವಾಸ,
ಶಾಂತಿ, ಆರ್ಥಿಕ ಪುನರುತ್ಥಾನ ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ಗೌರವ.
ಈ
ಎಲ್ಲಾ ದೇಶಗಳು ಹೊಡೆದಾಟದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದರೂ:
- ಜನಮನವನ್ನು
ಕಳೆದುಕೊಂಡಿವೆ,
- ಜಾಗತಿಕ
ಟೀಕೆಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿವೆ,
- ಆರ್ಥಿಕ
ಕುಸಿತ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿವೆ.
👉 ಅಂದರೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ
ಗೆದ್ದವರಿಗೂ ನಿಜವಾದ ಸೋಲು ತಪ್ಪದು.
ಧನ್ಯವಾದಗಳು..........🌷🌷🌷🌷🌷
ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳು