ವಿರಾಟ ಸ್ವರೂಪ ಕಂಡು ನಕ್ಕ ಹುಲ್ಲು... ಸೃಷ್ಟಿಯ ಭವ್ಯತೆಯ ಪಾಠ!!!!

 

ಲೇಖಕಿ: ನಾಗಲಕ್ಷ್ಮಿ ಕೆ.ಎನ್.‌ ದಿನಾಂಕ: ೧೯.೦೯.೨೦೨೫.

ವಿರಾಟ ಸ್ವರೂಪ ಕಂಡು ನಕ್ಕ ಹುಲ್ಲು – ದೊಡ್ಡತನದ ನಡುವೆ ಅಲ್ಪದ ನಗು.

ವಿರಾಟ ಸ್ವರೂಪ ಕಂಡು ನಕ್ಕ ಹುಲ್ಲು – ಅಲ್ಪತೆಯ ನಗು, ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಸತ್ಯ.

“ವಿರಾಟ ಸ್ವರೂಪ ಕಂಡು ನಕ್ಕ ಹುಲ್ಲು” ಎಂಬ ಈ ರೂಪಕವು ಬಹಳ ಆಳವಾದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ  ಅತಿ ಭವ್ಯ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶ್ವರೂಪ ದರ್ಶನ.

ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ 11ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ತೋರಿಸಿದ ದೃಶ್ಯವೇ ವಿರಾಟ ಸ್ವರೂಪ.

ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ತೋರಿಸಿದ ಭಗವಾನ್‌  ವಿಷ್ಣುವಿನ ವಿಶ್ವರೂಪ ದರ್ಶನ ಮಾನವನ ಕಲ್ಪನೆಗೂ ಮೀರಿದ ಭವ್ಯತೆಯ ಪ್ರತಿರೂಪ. ಅಸಂಖ್ಯ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವದ ಮಹತ್ತಾದ, ಭಯಾನಕ, ಸೃಷ್ಟಿ–ಲಯದ ಶಕ್ತಿ, ಅಸಾಧ್ಯ ಶೋಭೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾದ ಈ ವಿರಾಟ ರೂಪದ  ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಭಯವೂ, ಭಕ್ತಿ ಭಾವವೂ ಉಂಟಾಯಿತು. ಅನೇಕ ಮುಖಗಳು, ಅನಂತ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಗ್ನಿ, ನಾಶ–ಸೃಷ್ಟಿಯ ಶಕ್ತಿಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಬಾರಿಗೆ! ಭಯ, ವಿಸ್ಮಯ, ನಡುಕ ಎಲ್ಲ ಭಾವಗಳ ಒಟ್ಟುಗೂಡು.  ಆದರೆ, ಈ  ಅದ್ಭುತ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ನೆಲದ ಮೇಲಿದ್ದ ಒಂದು ಹುಲ್ಲು ನಕ್ಕಿತು ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯು ಗಾಢ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.

ಈ ರೂಪಕ ಕಲ್ಪನೆ ಅಷ್ಟು ಸರಳವಾಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಪಾಠವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.

“ವಿರಾಟ ಸ್ವರೂಪ” ಎಂದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಶ್ವವೇ ಒಂದು ರೂಪವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಸ್ಥಿತಿ.

• “ವಿರಾಟ” → ಅತಿದೊಡ್ಡ, ವಿಶ್ವಮಯ, ಅನಂತ.
• “ಸ್ವರೂಪ” → ಸ್ವಭಾವ, ರೂಪ, ಅಸ್ತಿತ್ವ.

ವಿಶ್ವವು ಎಷ್ಟೇ ಮಹತ್ತಾದರೂ, ದೊಡ್ಡದಾದರೂ, ಅಗಾಧವಾದರೂ  ಅದರ ಅಡಿಪಾಯದಲ್ಲಿರುವ  ಅಲ್ಪ ಜೀವಿಗಳೂ, ತಮ್ಮದೇ ಆದ  ಅಸ್ತಿತ್ವ ಸ್ಥಾನವನ್ನು  ಹೊಂದಿವೆ.

ಹುಲ್ಲಿನ ನಗು  “ನೀನು ಎಂತಹುದ್ದೇ  ವಿರಾಟ ರೂಪ ಹೊಂದಿದ್ದರೂ , ನಾನು ನನ್ನ ಅಲ್ಪತೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಾನಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ” ಎಂಬ ಸಂದೇಶ.

ಸಾಧಾರಣತೆಯಲ್ಲೇ ಹೆಚ್ಚು  ಶಕ್ತಿಯಿದೆ. ಕಾರಣ  ಹುಲ್ಲಿನ ಜೀವನಕ್ಕೆ  ಶಕ್ತಿ ನೀಡುವುದು ಮಣ್ಣು, ಮಳೆ, ಸೂರ್ಯ. ಇವು ಯಾವುದೂ  ವಿರಾಟ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಏನು ಅಲ್ಲ.

ಮಾನವ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ ಪಾಠ

ಅಹಂಕಾರವು  ಅರ್ಥಶೂನ್ಯತೆ. ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ  ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದರೂ, ಅದು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಅಣುಮಾತ್ರ. ನಾವು ಸಾಧನೆ, ಹಣ, ಶಕ್ತಿ, ಸ್ಥಾನ – ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ದೊಡ್ಡತನವನ್ನೇ ಹುಡುಕುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಅಳತೆಯಲ್ಲಿ ಅದು ಚಿಕ್ಕದೆ.

ಸರಳತೆಯಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯಿದೆ,  ಯಾವುದನ್ನೇ ಆದರೂ ಅಲ್ಪವೆಂದು  ತಿರಸ್ಕರಿಸಬಾರದು; ನಾವು ಕನಿಷ್ಠವೆಂದು ಕಾಣುವ ಹುಲ್ಲು  ಜೀವ ಕೊಡುವ ಆಹಾರ ಸರಪಳಿಯಲ್ಲಿ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಪದಾರ್ಥ. ಈ   ಹುಲ್ಲಿನ ತೋರಣವಿಲ್ಲದೆ ಹಸು ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ. ಹಸುವಿಲ್ಲದೆ ರೈತ ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ. ರೈತನಿಲ್ಲದೆ ಊಟವಿಲ್ಲ. ಅಂದರೆ ಅಲ್ಪವೇ ಆಧಾರ.

ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಸ್ಥಾನವು ಮುಖ್ಯವೇ. ಅವರು  ದೊಡ್ಡವರಾಗಲಿ, ಚಿಕ್ಕವರಾಗಲಿ, ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಅರ್ಥವಿದೆ. ದೊಡ್ಡತನ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ, ಆದರೆ ಸಮಾಧಾನ ಶಾಶ್ವತ.

ಇಂದಿನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡತನವೆಂದರೆ ಅಧಿಕಾರ, ಹಣ, ಹೆಸರು-ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ. ಆದರೆ ಹುಲ್ಲಿನ ನಗು ನಮಗೆ ಹೇಳುವುದು – “ನೀವು ಎಷ್ಟೇ ಏರಿದರೂ, ನಾನಿಲ್ಲದೆ ನಿಮ್ಮ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ನೆಲವಿಲ್ಲ.” ಎಂದ

ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಯಶಸ್ಸು ಚಿಕ್ಕ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಶ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿನ ಮಕ್ಕಳ ನಿರಾಳ ನಗು, ಅಜ್ಜಿಯ ಆಶೀರ್ವಾದ, ಇವುಗಳೇ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಲ.

ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಅಂಶಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದರೆ ದೊಡ್ಡದಾದ ಮಾನವ ನಾಗರಿಕತೆ ಕುಸಿಯುತ್ತದೆ.

ಉಪನಿಷತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು  ತತ್ತ್ವವಿದೆ. ಅತಿದೊಡ್ಡ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಲ್ಲಿ ಅಣುವೂ ಸೇರಿದೆ; ಅಣುವಿನಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೇ ಅಡಗಿದೆ.

ಗೀತೆಯ ಸಂದೇಶ  ದೇವರು ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೆ. ಒಂದು ದೇಹ = ಸಮಸ್ತ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ  ಬೆಳಕು, ಗಾಳಿ, ಬೆಟ್ಟ, ನದಿ, ಜೀವ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ದೈವದ ಅಂಗ. ಈ  ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯ  ವಿರಾಟ ಸ್ವರೂಪವೆಂದರೆ ಸೃಷ್ಟಿ– ಲಯದ ಅಸೀಮ ಶಕ್ತಿ.

ಹುಲ್ಲಿನ ನಗು ಸೂಚಿಸುವುದು  ಅಲ್ಪತೆಯ ಅಹಂಕಾರವಲ್ಲ, ಸಮಾಧಾನದ ನಗು.

ಅಲ್ಪತೆಯ ಅರಿವು  ಎಂದರೆ  ಹುಲ್ಲಿಗೆ ತನ್ನ ಅಳತೆ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಅದು ವಿರಾಟವಾಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.  ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿ ಹೊಂದಿದ ಕಾರಣ ಅದು ನಗುತ್ತದೆ. ಅಹಂಕಾರದಿಂದಲ್ಲ.  ವಿರಾಟವೂ ಸತ್ಯ, ಅಲ್ಪವೂ ಸತ್ಯ. ಆದರೆ ವಿರಾಟ ತನ್ನ ಭಾರದಿಂದ ಬಿದ್ದಾಗ, ಹುಲ್ಲು ತಾನು ಹಗುರವೆಂದು ನಗುತಿದೆ.  ಇದರಿಂದ   ಹುಲ್ಲು ಹೇಳುವ ಪಾಠ. 🌱 “ನಾನು ಚಿಕ್ಕವನು, ಆದರೆ ನಿರರ್ಥಕವಲ್ಲ. ನನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವೂ ವಿಶ್ವದ ಒಂದು ಅಗತ್ಯ.”

ಆದರೆ  ನಾವು ಈ ವಿರಾಟತೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಪತೆಯ ನಡುವೆ, ನಾವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಂಡರೂ, ಕಾಣದಂತಾಗಿರುವ ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿಷಯಗಳಿವೆ.

ತಾಯಿಯ ನಗು, ಮಗು ಹೇಳುವ ಸಣ್ಣ ಮಾತು, ಸ್ನೇಹಿತನ ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿ ಬೆಂಬಲ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೌನ ಗಾಳಿ. ಇವುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅನುಭವಿಸಿದಾಗ  ನಾವು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದೇ  ನಿಜವಾದ ಸಮೃದ್ಧಿ. ಇದು  ವಿರಾಟದಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಅಲ್ಪದಲ್ಲಿದೆ.

 

ಉಪನಿಷತ್ತಿನ ಮಾತು: “ಅಣೋಃ ಅಣೀಯಾನ್, ಮಹತೋ ಮಹೀಯಾನ್” → ಅಣುವಿಗಿಂತ ಅಣು, ಮಹತ್ತಿಗಿಂತ ಮಹತ್ತುದ್ದು ದೈವ. ಮರಕ್ಕಿಂತ ಮರ ದೊಡ್ಡದಿದೆ ಇದೆಲ್ಲದೂ  ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ದೈವವೇ.

ಅಣುವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಬಾರದು.

ಅಲ್ಪವಿಲ್ಲದೆ ಮಹತ್ತಿಲ್ಲ.

ವಿರಾಟವಿಲ್ಲದೆ ಅಲ್ಪಕ್ಕೂ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ.

ಹುಲ್ಲಿನ ನಗು ಈ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ:
🌱 “ವಿಶ್ವದ ದೊಡ್ಡತನದಲ್ಲಿ ನಾನು ಕಾಣೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅದರ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದೇನೆ.” ಎಂಬುದು.

 

“ವಿರಾಟ ಸ್ವರೂಪ ಕಂಡು ನಕ್ಕ ಹುಲ್ಲು” ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತದೆ.

ನಾವು ದೊಡ್ಡತನವನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದೇವಾ?

ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಅಲ್ಪತೆಯಲ್ಲೂ ಸಂತೋಷವನ್ನು  ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವಾ?

ದೊಡ್ಡತನ ಅಲ್ಪತನವನ್ನು ಮರೆಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಬದಲಾಗಿ  ಅಲ್ಪವೇ ದೊಡ್ಡತನವನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ.

ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಬದುಕಿನ ಸಾರ ಒಂದು ನಗುವಿನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ.  ಅದು ಹುಲ್ಲಿನ ನಗು.
ಅದು ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ನಗು.

ಹುಲ್ಲಿನ ನಗುವಿಗೆ ಅರ್ಥ.

ಹುಲ್ಲು ತನ್ನ ಚಿಕ್ಕತನವನ್ನು ಅರಿತಿದೆ. ಹಾಗೂ ತನ್ನ ಅಲ್ಪ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲೇ ಸಮಾಧಾನ ಹೊಂದಿದೆ.

ವಿರಾಟದ ನಡುವೆ ತಾನು ಕಾಣೆಯಾಗಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅದೇ ವಿರಾಟದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.

ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದರೂ ಅದು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅಲ್ಪವೇ. ಸುಮ್ಮನೇ ದೊಡ್ಡದು ಎಂಬ ಅಹಂಕಾರ ಸಲ್ಲ.

ಸಣ್ಣ ಹುಲ್ಲು ಇಲ್ಲದೆ ದೊಡ್ಡ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಬದುಕಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಪದಲ್ಲೂ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ. ದೊಡ್ಡತನದ ಹಂಬಲಕ್ಕಿಂತ ತೃಪ್ತಿಯ ಬದುಕು ಮುಖ್ಯ. ಈ ಸಮಾಧಾನವೇ ನಿಜವಾದ ಶಾಂತಿ.

ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ “ವಿರಾಟ ಸ್ವರೂಪ” ಅಂದರೆ, ಗಗನಚುಂಬಿ ಕಟ್ಟಡಗಳು,  ಕೋಟ್ಯಂತರ ಹಣ, ಜಾಗತಿಕ ಹುದ್ದೆಗಳು, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಭಾವ.

ಇಂದು ದೊಡ್ಡತನ ಅಂದರೆ ಹಣ, ಅಧಿಕಾರ, ಸ್ಥಾನ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ. ಆದರೆ ಇವುಗಳ ನಡುವೆ ಅಲ್ಪವಾದುದರಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಸಂತೋಷ ಅಡಗಿದೆ.

ತಾಯಿ–ತಂದೆಯ ನಗು, ಮಗು ಹೇಳುವ ಮಾತು, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಹಸಿರು ಚಿಗುರು,
ಇವೆಲ್ಲವೂ ಹುಲ್ಲಿನ ನಗುವಿಗೆ ಸಮಾನ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿಜವಾದ ತೃಪ್ತಿ, ಆನಂದ ನೆಮ್ಮದಿ ನೀಡುವ ವಿಷಯಗಳು.

“ವಿರಾಟ ಸ್ವರೂಪ ಕಂಡು ನಕ್ಕ ಹುಲ್ಲು” ಎಂಬ ರೂಪಕವು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ,

ಅಲ್ಪವನ್ನೂ ಗೌರವಿಸಬೇಕು.

ದೊಡ್ಡತನದ ನಡುವೆ ಅಲ್ಪವೂ ಅಗತ್ಯ.

ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ಬದುಕುವುದು ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ.

ಹುಲ್ಲಿನ ನಗು ನಮಗೆ ಹೇಳುವುದು:
🌱 “ನಾನು ಚಿಕ್ಕವನು, ಆದರೆ ನನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವೂ ಮಹತ್ವದ್ದು.”

 

ಮಹಾನ್‌ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಅಶೋಕ ಕಳಿಂಗ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತನ್ನ  ವಿರಾಟ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿದನು. ಸಾವಿರಾರು ಸೈನಿಕರು, ಅಸಂಖ್ಯ ಹತ್ತಾರು ಯುದ್ಧಾಸ್ತ್ರಗಳು, ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ಹರಿದ ರಕ್ತ,  ಎಲ್ಲವೂ ಅವನ ವಿರಾಟ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಿದವು.

ಆದರೆ ಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಆ ರಣಾಂಗಣದಲ್ಲಿ  ಅವನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಸೈನಿಕರ ನಿಟ್ಟುಸಿರು, ಅನಾಥಳಾದ ಮಕ್ಕಳ ಆರ್ತನಾದವನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡು  ನೋಡಿ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದನು. ಆ ಸಣ್ಣ ನಿಟ್ಟುಸಿರುಗಳು, ಆ ಮೌನದ ಕಣ್ಣೀರುಗಳು  ಅಶೋಕನ ಮನಸ್ಸಿನ ಯುದ್ದದ ಕಿಚ್ಚಿಗೆ ತಣ್ಣೀರು ಸುರಿದವು.

ಅಶೋಕನು ಅರಿತದ್ದು, ತನ್ನ ವಿರಾಟ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಶಕ್ತಿಯೂ ಈ ಸೈನಿಕರು, ಪ್ರಜೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ನಿರರ್ಥಕ.

ಅಲ್ಪ ಜೀವಿಗಳ ನೋವಿಲ್ಲದೆ ನಮಗೆ  ದೊಡ್ಡತನ ದೊರೆಯದು. ಹಾಗೆ ಇವರಿಲ್ಲದೆ ಆ ದೊಡ್ಡತನ ನಿರರ್ಥಕ.

ಸಮಾಧಾನ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ.

ಇದರಿಂದ ಅವನು ಬುದ್ಧಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅಹಿಂಸೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಹಂಚಿದನು.

👉 ಇಲ್ಲಿ ಅಶೋಕನ ವಿರಾಟ ಶಕ್ತಿ = “ವಿಶ್ವರೂಪ”
ಮತ್ತು ಅನಾಥರಾದದ ಮಕ್ಕಳು, ನೋವಿನಿಂದ ಬಿದ್ದ ಸೈನಿಕ = “ಹುಲ್ಲಿನ ನಗು”

ಅಂದರೆ, ಇತಿಹಾಸವೇ ಹೇಳುತ್ತದೆ → ಅಲ್ಪ ಜೀವಿಯ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ದೊಡ್ಡತನದ ತಿರುವಿನ ಬಿಂದು.

 

“ವಿರಾಟ ಸ್ವರೂಪ ಕಂಡು ನಕ್ಕ ಹುಲ್ಲು” ಎಂಬ ರೂಪಕ ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುವ ಸತ್ಯ –

ದೊಡ್ಡತನದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ  ಅಲ್ಪತನವು ಮರೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅಲ್ಪತನವೇ ದೊಡ್ಡತನವನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ.

ಮಾನವನು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅಹಂಕಾರ ತೊರೆದು, ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ಬದುಕಿದಾಗ ಬದುಕು ನಿಜವಾದ ನಗುವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಬದುಕಿನ ಸಾರ ಒಂದು ನಗುವಿನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ  ಅದು ಹುಲ್ಲಿನ ನಗು.
ಅದೇ  ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ನಗು.

 

 

 

ಧನ್ಯವಾದಗಳು……….🌷🌷🌷🌷🌷🌷