ಜೀವನದ ಕೆಲವು
ಅಸಂಪೂರ್ಣ
ಆಲೋಚನೆಗಳು, ಅವುಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ಆಳವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಬಹುದು:
- ನಾನು ಆಗಬೇಕಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ... ಎಂದಿಗೂ ಆಗದೆ ಹೋದರೆ?
- ಒಂದೊಮ್ಮೆ , ನಾವು ನಮ್ಮ ಸಂತೋಷದ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ತಲುಪಿದೆವೆಂದು ಅರಿಯದೇ... ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದ್ದೇವೋ ಏನೋ?
- ಅವರು ಹೇಳಿದರು – ಕಾಲವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗುಣಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು —ಆದರೆ ಎಷ್ಟು
ಕಾಲ ಅಂತ ಯಾರು ಹೇಳಿದರು...?
- ಬಹುಶಃ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವು ನಮಗೆ ಉತ್ತರಗಳ ಬದಲು......... ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರೆ
- ನಾವು ಜೀವನವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಓಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಆದರೆ ಆ ಓಟವೇನಾದರೂ ಕೇವಲ.......!!!!!!????????
- ನಾನು ಸದಾ ಸ್ವಂತ ಮನೆಯ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ಮನೆಯೆನ್ನುವುದು..... ಇರದೇ ಇದ್ದರೆ?
- ಅವನು ಹೊರಟು ಹೋದ, ವಿದಾಯವನ್ನು ಹೇಳದೇ ..... ಆದರೆ ಆ ಮೌನವೇ ಅವನ ಉತ್ತರವಿರಬಹುದೇನೋ?
- ಅಂತಿಮದಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಕಥೆಗಳಷ್ಟೆ... ಆದರೆ ಆ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡೋದು ಯಾರು...?
- ಬಹುಶಃ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕಂಡರಿಯದೆ ಉಳಿದ ಪ್ರೇಮ…
ನಿಮ್ಮನ್ನು ಎಂದಿಗೂ
ಭೇಟಿಯಾಗದೇ ಹೋಗಿರಬಹುದು...
- ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾನಿದ್ದೆ—ಹೆಚ್ಚು ನಂಬುತ್ತಿದ್ದೆ, ಹೆಚ್ಚು ವಿಶ್ವಾಸ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ, ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ...
ಇದೊಂದು
ಮನಸ್ಸಿನ ತಳದಲ್ಲಿ ಕಂಪಿಸುವ ಅಸಂಪೂರ್ಣ ಆಲೋಚನೆಗಳ ಸಂಕಲನ, ಈ ಆಲೋಚನೆಗಳ ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ, ಆಶಾವಾದ,
ದುಃಖ, ಮತ್ತು ತಾತ್ವಿಕತೆಯ ಕುರಿತಾದ ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ನಲ್ಲಿ,
ನಾವು ಮೂರು ಭಿನ್ನ ಭಾವನೆಗಳಲ್ಲಿ
ಉಂಟಾಗುವ ಈ ಅಸಂಪೂರ್ಣ ಆಲೋಚನೆಗಳ
ವಿಂಗಡಣೆ ಆಶಾವಾದಿ
(Hopeful), ದುಃಖಭರಿತ
(Melancholic), ಮತ್ತು ತಾತ್ವಿಕ (Philosophical) ಶೈಲಿಗಳಲ್ಲಿ.
🌱 ಆಶಾವಾದಿ ಅಸಂಪೂರ್ಣ ಆಲೋಚನೆಗಳು (Incomplete
Thoughts of Hope)
- ಬಹುಶಃ ನಾಳೆಯು ಇಂದಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬೆಳಕು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಬರುವುದಿದೆ...
— ಇಂದಿನ ಅಂಧಕಾರ ಎಷ್ಟು ಗಾಢವಿದ್ದರೂ, ನಾಳೆಯ ಬೆಳಕು ಅದಕ್ಕಿಂತ ವಿಶಾಲವಾಗಿರಬಹುದು.
- ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ, ನಾನು ನಂಬಿದ ಕನಸುಗಳು...
— ಅವುಗಳೇ ನನಗೆ
ದಾರಿ ತೋರಿಸಬೇಕಾದ್ದರಿಂದಲೇ, ನಾನು ಇವತ್ತಿಗೂ ನಡೆದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
- ಓದಿಲ್ಲದ ಪತ್ರಗಳಲ್ಲೇನೋ, ಪ್ರೀತಿಯ ಅಂತರಾಳ...
— ಹೇಳದ ಮಾತುಗಳು ಎಂದಾದರೂ ಹೃದಯವನ್ನ ತಲುಪಬಹುದು ಎಂಬ ಭರವಸೆ.
- ಪ್ರತಿ ಮುಗ್ಗಟ್ಟಿನಲ್ಲೂ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣ ಮಿಂಚುತ್ತಿದೆ…
— ಆ ಸಣ್ಣ ಕಿರಣ , ಈ ಪಯಣ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನೆನಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
- ಅವನ ನಗು ನನಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ – “ಇನ್ನೂ ಎಲ್ಲವೂ ಹಾಳಾಗಿಲ್ಲ” ಎಂಬುದನ್ನು…
— ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಒಂದು ನಗು ಸಾಕು, ಪುನಃ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲು.
- ಒಂದು ದಿನ ನನ್ನ ಸಹನೆಗೆ ಪ್ರತಿಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ…
— ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಇವತ್ತು ಇನ್ನೂ ಬೆಳೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
- ಅವನ ಕೈಹಿಡಿದಾಗ, ನಾನು ಭಯವನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದೆ…
— ಪ್ರೀತಿಯ ಶಕ್ತಿ ಎಂತಹ
ವಿಸ್ಮಯ!!!!!
🍂 ದುಃಖಭರಿತ ಅಸಂಪೂರ್ಣ ಆಲೋಚನೆಗಳು (Incomplete
Thoughts of Melancholy)
- ಅವನು ಮರೆಯಾದನೋ? ಅಥವಾ ನಾನು ಮಾತ್ರ ಅವನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಉಳಿದೆಹೇನೋ...?
— ಇದು ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಸಂಬಂಧವಾ?, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಉಳಿದಿತ್ತೋ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ.
- ಆ ಕ್ಷಣ ಮತ್ತೆ ಮರಳಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ನುಂಗಿದ ದಿನ…
— ನೆನಪಿನ ಹೊಳಪು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಲಾದಂತೆ.
- ಅವಳು ಕರೆದಿದ್ದು ಕನಸಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಎಷ್ಟು ತಡವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡಿದೆನು...
— ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಯವೇ ನಮ್ಮ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ.
- ನಾನು ಬಿಟ್ಟೆ, ಆದರೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತೇ...?
— ವಿಚ್ಛೇದನದ ನಂತರವೂ ಉಳಿದುಕೊಂಡ ತಾಳ್ಮೆಯ ಚಿಹ್ನೆ.
- ಅವನಿಲ್ಲದ ಮಧ್ಯಾಹ್ನಗಳು ತಾನಾಗಿಯೇ ನಿಶ್ಶಬ್ದವಾಗುತ್ತವೆ…
— ಹಳೆಯ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿರುವಂತೆ ಹೃದಯದ ನೆನಪುಗಳು.
- ನಾವು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ನಗುವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡೆವು, ಆದರೆ ಭವಿಷ್ಯ ಮಾತ್ರ ವಿಭಜಿತವಾಯಿತೆಂದರೆ...?
— ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದೇ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿದ್ದವರು, ಇವತ್ತು ಏಕೆ ತಲಪಿಲ್ಲ?
- ಅವನನ್ನು ಒಂದು
ಮಾತು ಕೇಳಬೇಕೆನ್ನಿಸಿತು, ಆದರೆ ಆ ಸಮಯ ಎಂದಿಗೂ
ಬರಲಿಲ್ಲ...
— ಇಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ದುಃಖ.
🧘 ತಾತ್ವಿಕ ಅಸಂಪೂರ್ಣ ಆಲೋಚನೆಗಳು (Incomplete
Thoughts of Philosophy)
- ನಾವು ಬದಲಾಗುತ್ತೇವೆ ಎಂದರೆ, ನಾವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಯಾರಾಗಿದ್ದೆವು...?
— ತಾವು ತಾವು ಎಂಬ ಭಾವನೆ, ಕಾಲದತ್ತ ನಿಂತು ನೋಡುವ ಯತ್ನ.
- ಸತ್ಯ ಎಂದರೆ ಏನು, ನಂಬಿಕೆಗಳ ಪೂರೈಕೆ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೆ...?
— ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಗಳು ಸತ್ಯವನ್ನೇ ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತವೆಯೇ?
- ನಾವು ಏಕೆ ನೆನಪುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇಷ್ಟು ಚಿಂತಿಸುತ್ತೇವೆ, ಜೀವರಸ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಅವು ಒಂದು ಅಸ್ತಿತ್ವವಲ್ಲವೇ...?
— ನೆನಪುಗಳ ಮಹತ್ವ, ಅವು ಕೇವಲ ಅತೀತವಲ್ಲ, ಆದರೆ ಪ್ರಸ್ತುತಕ್ಕೂ ಸಾಕ್ಷಿ.
- ಬಹುಶಃ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದಂತೆ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದ್ದೇವೆ…
— ಮುಚ್ಚಿದ ಬಾಗಿಲುಗಳು ನಮ್ಮ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಬೇಕಾಗಬಹುದೇನೋ?
- ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದೇ ಮುಖ್ಯ, ಉತ್ತರಕ್ಕಿಂತಲೂ...
— ವಿಚಾರವಿಲ್ಲದ ಯಥಾರ್ಥವಾದ
ಬದುಕು, ನಡಿಗೆ ಇಲ್ಲದ ದಾರಿ.
- ಮನಸ್ಸು ಒಂದು ಶಾಂತವಾದ ಸಮುದ್ರ, ಆದರೆ ಎಷ್ಟು ತಳಮಳವಿದೆ ಅದರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ...?
— ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಕಲಹಗಳು ಮೌನವಾಗಿವೆ!
- ಮರಳುಗಾಡಿನ ನಡುವೆ ಅರಮನೆ ಕನಸು ಕಾಣುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ, ಆದರೆ...
— ಆ ಕನಸುಗಳು ನಮ್ಮ ದಿಕ್ಕನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ನಂಬಿಕೆ.
✨ ಮುಗಿಯದಂತೆ ತೋರಿಸೋ
ಆಸಕ್ತಿಯ ಆಲೋಚನೆಗಳು
ಅಸಂಪೂರ್ಣ
ಆಲೋಚನೆಗಳ ಶಕ್ತಿ ಅಲ್ಲಿ ಇದೆ — ಅವು ಮುಗಿಯದೆ ಉಳಿದಿರುವ
ಕಾರಣ, ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಅವುಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಣಕವು “...” ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮತ್ತೆ
ಮತ್ತೆ ಪರಿಗಣನೆಗೆ ಓಡಿಸುತ್ತದೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಆಸೆಯೂ ಇದೆ, ನೋವೂ ಇದೆ,
ಮತ್ತು ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯ ಆಳವೂ ಇದೆ.
ಈ ಅಸಂಪೂರ್ಣತೆ, ಮಾನವ ಮನಸ್ಸಿನ ನಿಜವಾದ
ಪ್ರತಿಬಿಂಬ. ನಾವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ
ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸಿದರೂ, ಜೀವನದ ಸುಂದರತೆ ಅದರ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಈ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಓದುವಾಗ, ನೀವುಗಳು, ತಾವು
ಅನುಭವಿಸಿದ ನಿರೀಕ್ಷೆ, ಕಳೆದುಹೋದ ಪ್ರೀತಿ, ಅಥವಾ ತಾವೆಂದಿಗೂ ಕೇಳದೇ
ಉಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗುತ್ತೀರಿ.
ಇಲ್ಲಿ
ಮೂರು ವಿಭಿನ್ನ ಶೈಲಿಗಳಿಗಾಗಿ ಮೂರು ಕಥೆಗಳು ಇವೆ
— ಪ್ರತಿ ಕಥೆಯೂ ಅಸಂಪೂರ್ಣ ಆಲೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ಆಳವನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿಯುವ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರಯತ್ನ. ಇವು ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದ
ಲಯದೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
🌱 ಆಶಾವಾದಿ ಕಥೆ – "ಬೆಳಕಿನ ಕಡೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಹುಡುಗಿ"
ಶ್ರುತಿ
ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದವಳು.
ಅಪ್ಪನಿಲ್ಲದ ಮನೆಯ ಶೂನ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ, ತಾಯಿಯ
ಕಠಿಣತೆ, ಬಡತನದ ಚುಚ್ಚುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಊರಿನ ಟೀಕೆಗಳ ನಡುವೆ
ಅವಳ ಬಾಲ್ಯ ಕಳೆದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವಳ ನಗುವಿಗೆ
ಏನೋ ಸಮ್ಮೋಹಕ ಶಕ್ತಿ ಇತ್ತು — ಅದು ನೋವನ್ನೇ ಆ
ನಗೆಯಲ್ಲಿ ಕರಗಿಸಬಲ್ಲಂತಿತ್ತು.
"ನಾನು
ಏನಾದರೂ ಆಗಬೇಕು" ಎಂಬ ಒಂದು ಸಾಲು,
ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಬೇಟೆಯಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಶಾಲೆಯ
ನಂತರ ಹೊಟೆಲಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ, ಸಂಜೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಟ್ಯೂಷನ್.
ರಾತ್ರಿ ಹೊರಗೆಯವರ ಜೊತೆ ಕುಳಿತು
ಪುಸ್ತಕ ಓದೋದು. ಎಲ್ಲರ ಮಾತುಗಳು ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು — "ಆ ಹುಡುಗಿಗೆ ಹೆಗಲು ನೀಡುವವರು ಯಾರಿಲ್ಲ, ಅವಳಿಗೆ ಏನು ಸಾಧಿಸಲು
ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ?"
ಒಂದು
ದಿನ ಅವಳು ನಿಂತುಕೊಂಡು ತನ್ನನ್ನು
ತಾನು ಮಿರರ್ ನಲ್ಲಿ ನಗುಮೊಗದಿಂದ ನೋಡಿಕೊಂಡಳು:
". ಆದರೆ
ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಮುಗಿಸಲು
ತಯಾರಿಲ್ಲ… ಇನ್ನೂ ಬಾಕಿಯಿದೆ..."
ಹೆಚ್ಚು
ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೂ, ಹೆಚ್ಚು ಕಷ್ಟವಾಯಿತಾದರೂ, ಅವಳು ಕಾಲೇಜು ಮುಗಿಸಿದಳು.
ಇಂದು ಅವಳು ಒಂದು ಸರ್ಕಾರಿ
ಶಾಲೆಯ ಶಿಕ್ಷಕಿ. ನಗೆಯೂ ಇನ್ನೂ ಇದೆ — ಅದು ಈಗ ಹಲವರಿಗೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗಿ , ಬೆಳಕು
ನೋಡಿ ನಡೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ.
🍂 ದುಃಖಭರಿತ ಕಥೆ – "ಅವನಿಗೆ ಕಳಿಸಿದ್ದ ವಾಯುವಿಯ ಸಂದೇಶ"
ಅವಳು
ಅವನನ್ನು ಕುರಿತು ದಿನವೂ
ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು — ಕಾಲ್ ಮುಗಿಯುತ್ತಲೇ , ನಿಲ್ಲಿಸದ
ಅವಳ
ಸಂದೇಶಗಳು, ಮತ್ತು
‘ಅವನು ಓದಿದ’ ಎಂದು ಮೆಸೇಜ್ ಇನ್ ಬಾಕ್ಸ್ ತೋರಿದರೂ ಬಾರದ
ಉತ್ತರಗಳು.
ಅವನಿಗೆ
ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಯ ಗಾಢತೆಯೇ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಅವಳಿಗೆ ಅವನ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಎಷ್ಟು
ನೋವು ಕೊಟ್ಟಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವನು
ಅರಿಯಲೂ ಇಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಅವಳು ಅವನಿಗೋಸ್ಕರ ಬರೆದ
ಪತ್ರಗಳು ಮಾತ್ರ, ಅವನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಷಣೆಯಾದವು:
"ನಾನು
ನಿನ್ನನ್ನು ಇನ್ನೂ ನಂಬುತ್ತೇನೆ… ಆದರೆ ನಿನಗೆ ನನ್ನ ನೆನಪೇ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ?"
ಅವನು
ಒಂದು ದಿನ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ನಗುತ್ತಿದ್ದ
ಫೋಟೋ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿದ. ಅವಳು ನೋಡಿದಳು. ತನ್ನ
ಉಸಿರೆನಿಸಿಕೊಂಡ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ, ತಾನು ಜಾಗಹೊಂದಿಲ್ಲ ಎಂಬ
ಸತ್ಯ ಗೊತ್ತಾಯಿತು. ಆ ರಾತ್ರಿ ಅವಳು
ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ಅವನಿಗೆ ಬರೆದಳು:
"ಈ
ಪತ್ರ ಓದದಿರಬಹುದು… ಆದರೆ ಓದಿದರೆ, ತಿಳಿದುಕೋ — ನಿನ್ನ ನೆನಪು ನನ್ನೊಳಗೆ ತುಂಬಾ ಮೌನವಾಗಿದೆ."
ಅವನ
ಉತ್ತರ ಬಾರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ಪತ್ರ
ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿನ ಭಾವನೆಗೆ ಒಂದು ಅಂತ್ಯ ಹಾಡಿತು — ಒಂದಷ್ಟು
ದುಃಖ, ಒಂದಷ್ಟು ಮುಕ್ತಿ.
🧘 ತಾತ್ವಿಕ ಕಥೆ – "ಕಾಲದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತ ವ್ಯಕ್ತಿ"
ರಾಮಣ್ಣ,
ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ. ಸತ್ಯ, ಧರ್ಮ, ಕಾಲಚಕ್ರ ಇವೆಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳ ಮಾಡುತ್ತಾ ಶತಮಾನ ಕಳೆದವನು. ಈಗ ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಇದ್ದು,
ಮೂಕವಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದ.
ಒಂದು
ದಿನ ಯುವ ಸಂಶೋಧಕನು ಭೇಟಿ
ನೀಡಿದ. ಅವನು ಕೇಳಿದ:
"ಸಾರ್, ನೀವು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಹೇಳಿದ್ದೀರಾ
— ‘ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹುಡುಕಿ’ ಎಂದು. ಆದರೆ ಅದು ಎಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿತು ನಿಮಗೆ?"
ರಾಮಣ್ಣ
ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಕ್ಕಿದ್ದ ರು. ತಮ್ಮ ಪುಟ್ಟ ಜೇಬಿನಿಂದ
ಹಳೆಯ ಪೆನ್ ತೆಗೆದು, ಒಂದು
ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಬರೆದರು:
"ಸತ್ಯವು
ಗಮ್ಯಸ್ಥಳವಲ್ಲ. ಅದು ಹಾದಿಯಲ್ಲೇ ಮರೆತುಹೋಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ಹಾದಿಯಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಅರಿವೇ ಸಾಕು."
ಆ ಯುವಕ ಆ ಉತ್ತರದ
ಅರ್ಥವನ್ನೇ ಅರಿಯಲಾಗದೆ ಹೋದನು. ಆದರೆ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ,
ಬದುಕು ಅವನನ್ನು ಹಲವಾರು ಸುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ಹಾದುಹೋಗಿ ತತ್ತ್ವದ ಒಳಹರಿವಿನ ಕಡೆ ತಳ್ಳಿದಾಗ,, ಅವನಿಗೆ
ಆ ಒಂದು ಸಾಲಿನ ತೂಕದ
ಅರಿವಾಯಿತು.
💬 ಉಪಸಂಹಾರ ಮತ್ತು ಪ್ರೇರಣೆ
ಈ ಕಥೆಗಳು — ಅತೀತದೊಳಗಿನ ನೆನಪಿನ ತೊಳಲಿನಲ್ಲಿ, ಪ್ರೀತಿಯ ಮೌನದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಸತ್ಯದ ಪಯಣದಲ್ಲಿ
— ನಮ್ಮೆಲ್ಲರೊಳಗಿನ ಬಿಂಬಗಳಂತೆ ಇವೆ. ಪ್ರತಿ ಕಥೆಯಲ್ಲೂ
ಏನೋ ಹೇಳದೇ ಬಿಟ್ಟಂತಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಬದುಕೂ — ಎಂದಿಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಸುಂದರ.
"ಮಾತುಗಳು ಮುಗಿಯದಿದ್ದರೂ, ಭಾವನೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಪೂರ್ತಿಯಾಗುತ್ತವೆ."
"ಈ ಕಥೆಗಳು ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಾಳವನ್ನು ತಲುಪಿದೆಯೆಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ — ಏಕೆಂದರೆ ಅಸಂಪೂರ್ಣತೆಯಲ್ಲೇ ಜೀವನದ ಸಂಪೂರ್ಣತೆ ಇದೆ."
ಧನ್ಯವಾದಗಳು……….🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷.
ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳು